Spróbować nie zaszkodzi, prawda? W każdym razie te słowa wypowiedział do mnie brat, kiedy wczoraj dość niepewnie zabierałam się za rejestrację w konkursie na Blog Roku 2009 ;) Nie wiem czego się mogę spodziewać, bo pierwszy raz biorę w czymś takim udział, ale naprawdę będę niezmiernie szczęśliwa jeśli uda mi się przejść choć do II etapu ^^

Jak widać po obrazku tytułowym notki, moja strona startuje w kategorii “Moje zainteresowanie i pasje” – jurorem jest Robert Makłowicz, co mnie okropnie zaskoczyło! ;] …zastanawiam się tylko czy nie spowoduje to, że blogi o tematyce podróżniczej/kulinarnej będą już na starcie miały trochę łatwiej (ich treść będzie łatwiej przyswajalna przez kogoś, kto się tym interesuje)… cóż, wyjdzie w paraniu. Póki co cieszę się samym faktem, że istnieje chociaż iskierka nadziei, iż laptop, który jest główną nagrodą, może trafić i do mnie ;)

Wracając jeszcze do jurorów – chyba najbardziej zdziwiła mnie obecność Tomasza Sekielskiego. Naprawdę życzę powodzenia wszystkim zgłoszonym do kategorii “Polityka” bo trafili pod opiekę osoby, która faktycznie zna się na rzeczy :)

Z tego co liczyłam wyszło mi, że do mojej kategorii na razie zapisano 463 blogi (TUTAJ odnośnik do podstrony o Dream Universe – na stałe umieściłam go na pasku bocznym) – nie pozostaje mi nic innego jak stwierdzić: Niech wygra najlepszy! ^^ Trzymajcie za mnie kciuki! ^^

Cheers! :*

Z reguły jestem osobą miłą i taktowną. Nie mówię tego dlatego, że mam jakieś narcystyczne zapędy, ale dlatego bo po prostu tak jest. Lubię być uprzejma – taką mam naturę… jednak wszystko ma swoje granice. Kiedy człowiek słyszy SETNY raz to samo pytanie, to nawet najspokojniejszą osobą by trafiło!

…dlatego właśnie stwierdziłam, że nie będę się już wkurzać. Poniższa notka stanie się moją odpowiedzą na wszelakie kwestie dotyczące “skąd masz napisy po polsku”, “gdzie oglądałaś to anime bo ja nie mogę znaleźć” itp.

Jest ona “głupia, ale konieczna”. Głupia, ponieważ ciężko nie zauważyć podstrony LINKI u góry bloga, ale jak widać współczesne społeczeństwo chce mieć wszystko podane na tacy i kompletnie nie chce mu się wkładać choć trochę wysiłku w spróbowanie zrobienia czegoś samemu. Konieczna… w sumie z tych samych powodów <wzdycha>

Po pierwsze i najważniejsze – w 90% oglądam anime z napisami angielskimi! Nie pytajcie mnie o to skąd mam polskie suby, bo w większości przypadków ich po prostu nie używam. Rzadko kiedy znajdę grupę robiącą przekład, który mi się spodoba. Tu nie o to chodzi, że są oni nieprofesjonalni, czy coś w tym stylu. Najzwyczajniej w świecie osobiście preferuje anglika.

Kiedy już jednak sięgam po polskie napisy, to korzystam z tej stronki:
ANIME SUB

Znajdziecie tam suby do pobrania. Nowe serie są mniej więcej aktualizowane na bieżąco, ale niestety brakuje jakichś starszych tytułów.

Druga sprawa – nie oglądam anime poprzez streaming, czyli online! Wszelkie serie za jakie się biorę, najpierw ładnie ściągam na dysk. Tym sposobem mogę sobie potem je nagrać na płytkę i wrócić do nich kiedy tylko mi się zamarzy oraz cieszę się ładną jakością grafiki i dźwięku ^^

Wracając jednak do tematu – skoro nie oglądam niczego online, to nie mam wam jak doradzić z czego korzystać, a więc pytania typu “na jakiej stronie mogę obejrzeć [tu wstaw tytuł serii]” są kompletnie nietrafione. Mam w zakładkach tylko jedną stronkę tego typu, gdyż sprawdzam tam czy ukazały się już napisy do nowych odcinków, więc jest to jedyna pomoc w tej kwestii, którą mogę wam udzielić.

ANIME SEASON

PS: O stream z polskimi napisami to już w ogóle nie pytajcie – na tym się całkowicie nie znam!

Kolejna sprawa, to ogólne linki do downloadu. Jeśli kogoś przekonałam, że streamu nie warto używca, to zapraszam do zapoznania się z zawartością poniższych stronek.

Animea (tą szczególnie polecam ^^)
Anime Download Stream (nowości)
Download-Anime (dużo tytułów)
Da-Anime
animeEDEN Direct Download!
Anime Senshi (nowości)
Boontan (nowości) Direct Download!
realityLAPSE Direct Download!
Anime Stop
Cyber12 (nowości)

Najczęściej korzystam z dwóch pierwszych, więc przede wszystkim tam szukajcie ^^

Jeśli jednak dalej okaże się, że nigdzie nie ma tytułu, który poszukujecie skorzystajcie z… google ;P Aby znaleźć odcinek do ściągnięcia wpisujecie np. “Shugo Chara 85 download”, czy tam “Letter Bee 05 download” i praktycznie w większości przypadków macie problem z głowy. Właśnie wypróbowałam tą metodę podając dokładnie taką składnię i znalazłam to co chciałam w kilku pierwszych wyszukaniach. Jeśli chcecie stream, sposób jest ten sam tylko zamiast “download” piszecie “watch”. <= lekcja obsługi google off ;]

Hmmm…. to chyba tyle. Gdybym sobie coś ewentualnie przypomniała, to postaram się do-edytować do tego wpisu. Mam nadzieję, że nikt nie odebrał tej notki jako jakiś osobisty atak – po prostu ja też mogę mieć gorszy dzień, a wtedy komenty z takimi sprawami mnie dobijają bo ile razy można odpowiadać na to samo pytanie? Sami sobie o tym pomyślcie ;) Jestem zwykłym człowiekiem i nawet moja “anielska” cierpliwość ma swoje ograniczenia ;p

Cheers! :*

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO NATI! :* :* :*

Mamy 6 października, a tym samym oprócz premiery anime Kobato, obchodzimy dzisiaj dużo ważniejszą uroczystość! :)

Mam nadzieję słoneczko, że szczęście będzie się do Ciebie uśmiechać, zawsze będziesz radosna, a chwile gorsze miną równie szybko co nadeszły. Idź przez życie z podniesioną głową i uwierz, że jeśli czegoś będziesz mocno pragnąć, każde marzenie może się spełnić ^^

Jesteś dla mnie ważną przyjaciółką, więc pamiętaj – cokolwiek by się nie działo, postaram się Cię podnieść na duchu (choćby jakimś przydługim, przynudzającym komentarzem, który może wywoła u Ciebie choć malutki uśmiech ;)). Mam wielką nadzieję, że będzie nam kiedyś dane spotkać się twarzą w twarz ^^

Nie mogę Ci podarować prawdziwego prezentu, ale tak bardzo chciałam Ci coś dać, że już od jakiegoś czasu zastanawiałam się co to może być. Planowałam napisać wierszyk, ale jako że jestem kiepską poetką, postanowiłam przetłumaczyć piosenkę, taką, która zastąpi moje nieudolne rymy, a przekaże to co chcę wyrazić – byłoby fajnie jakby umiliła Ci ona dzisiejszy dzień ;)

NEWS – HAPPY BIRTHDAY

Okane ja kaenai dakara koso
Kimochi de tsutaeru takaramono
Hazukashii garazu (omedetou) to
Kotoba de iu yo reiji choudo

Umareta koto
Deaeta koto mo
Ima soba ni ireru koto mo (arigatou)
Kimi no Happy Birthday
Ichinen ni ichido no mahou tokubetsu na hi

Kyou wa ichinen ni ichido juuyoudo sekaiichi no
Taisetsu na kimi no kinenbi mata hitotsu kirei ni

Toshi wo kasaneru koto wa
Omoide fuerutte koto da
Dakara ureshii kotoba
Kimi dake ni okuru yo hora

Nanzen nan oku no naka de
Kimi to aeta koto kiseki nante
Konna chikaku ni iru shiawase
Kimi no tame ni utau yo

Umareta koto (wow)
Deaeta koto (wow)
Ima soba ni ireru koto (arigatou)
Kimi no Happy Birthday
Ichinen ni ichido no mahou tokubetsu na hi

Kimi ga iru kara waratte irareru
Kyou wa itsumo yori sunao ni nareru
Sekenteki ni wa futsuu no hi
Nani mo kawarazu tsuru no ni
Boku ni totte wa kuuki no aji sae mo tokubetsu fuumi yo

Tobikiri no egao ni aitai
Shikametsura to wa BYE BYE
MY LOVE kimi no tame ni okuru yo chikara no kagiri

Ima made doredake naitatte
ima waraeru shiawase ga atte
Tomo ni ireru kyou no Happy Birthday
kimi no tame ni utau yo

Umareta koto (wow)
Deaeta koto mo (wow)
Ima soba ni ireru koto mo (arigatou)
Kimi no Happy Birthday
Ichinen ni ichido no mahou tokubetsu na hi

Hitori ja koko ni irarenakatta yo kitto
Rainen mo sa rainen mo
Onaji hi kimi ni ai ni iku yo

Kamisama no PUREZENTO
Kimi no Happy Birthday
Kimi no mirai ni sachiare

Umareta koto (wow)
Deaeta koto (wow)
Ima soba ni ireru koto (arigatou)
Kimi no Happy Birthday
Ichinen ni ichido no mahou tokubetsu na hi

NEWS – WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO W DNIU URODZIN

Nie mogę ich kupić za pieniądze, dlatego
Wyrażam te skarby poprzez uczucia
Powiem to w słowach “Wszystkiego najlepszego w dniu urodzin”
Bez zażenowania, dokładnie o północy

Za to, że się urodziłaś
Za to, że mogłam Cię spotkać
Że mogę być przy Tobie – Dziękuję
To Twoje Szczęśliwe Urodziny
Specjalny, magiczny dzień, który zdarza się tylko raz do roku

Mamy dziś ważną, jedyną w swoim rodzaju, najważniejszą na świecie,
Twoją rocznicę, tak piękną

Nagromadzające się lata
Pomnażają wspomnienia
Dlatego prześlę te piękne słowa
Tylko do Ciebie, popatrz!

Po wielu tysiącach i setkach milionów chwil
Doświadczyliśmy cudu jakim było nasze spotkanie
Jestem szczęśliwa będąc tak blisko
Śpiewam dla Ciebie

Za to, że się urodziłaś
Za to, że mogłam Cię spotkać
Że mogę być przy Tobie – Dziękuję
To Twoje Szczęśliwe Urodziny
Specjalny, magiczny dzień, który zdarza się tylko raz do roku

Ponieważ jesteś tutaj, mogę się śmiać
I być bardziej szczera niż zwykle
Taki zwyczajny dzień dla reszty świata,
Która sobie spokojnie wędkuje, ale jednak
Dla mnie smak tego specyficznego nastroju ma wyjątkowe nadzienie

Szczególnie chciałabym zobaczyć Twój uśmiech
Pa pa nachmurzonej minie
Jak najdalej mogę, z pełną mocą, wysyłam Ci moją miłość

Jak wiele razy zdarzało Ci się płakać
Wesoły uśmiech bardziej Ci pasuje
Dzisiejsze Szczęśliwe Urodziny, kiedy możemy być razem
Zaśpiewam dla Ciebie

Za to, że się urodziłaś
Za to, że mogłam Cię spotkać
Że mogę być przy Tobie – Dziękuję
To Twoje Szczęśliwe Urodziny
Specjalny, magiczny dzień, który zdarza się tylko raz do roku

Nie zostawię Cię tutaj samej
Na pewno w przyszłym roku i jeszcze w kolejnym
Przyjdę Cię spotkać w ten szczególny dzień

Prezent od Boga
Twoje Szczęśliwe Urodziny
Wszystkiego najlepszego na przyszłość

Za to, że się urodziłaś
Za to, że mogłam Cię spotkać
Że mogę być przy Tobie – Dziękuję
To Twoje Szczęśliwe Urodziny
Specjalny, magiczny dzień, który zdarza się tylko raz do roku

Download:
NEWS – Happy Birthday

Jeszcze raz wszystkiego najlepszego Nati! :*

Cheers! :*

Obiecałam wczoraj, że dziś ukaże się notka, która wyjaśni parę spraw. W tym tygodniu dużo myślałam nad różnymi rzeczami i chciałabym to wam przedstawić, ponieważ wnioski do jakich doszłam nie dotyczą tylko mojego życia, ale i „życia” tego bloga.

Było ciężko, było źle – całe szczęście już jest po wszystkim ;) Chyba potrzebna była mi taka przerwa, żeby sobie poukładać myśli. Teraz już jestem pełna energii i zapału! Choćby nie wiem co się działo i tak będę wierzyć, że można pokonać wszystkie trudności ^^

Jeśli macie ochotę, to zapraszam na trochę przemyśleń eschatologicznych i odrobinę administracji ;]

Nie wiem, czy obudziła się we mnie jakaś wczesna depresja jesienna, czy po prostu nagromadziło mi się na głowie tyle spraw, że doszłam do takiego stadium, iż nie wiedziałam jak sobie z tym wszystkim poradzić – w tym tygodniu mój poziom “radości” osiągnął dno kompletne. Typowe załamanie kiedy to człowiek uważa, że się do niczego nie nadaje i jest ogólnie błeeee~

Naszły mnie myśli w rodzaju nic mi się nie udaje, na pewno nie dostanę się tam na studia gdzie chcę, po co ja w ogóle prowadzę tą stronę, nikt mnie nie potrzebuje itp. itd. Byłam naprawdę bardzo zdołowana. Nie wiedziałam za bardzo co z tym zrobić. Nie pisałam nic na blogu bo będąc w takim nastroju sklecenie jakiegoś porządnego artykułu graniczyło z cudem.

Egzystowałam sobie w takim stanie przez kilka dni i jedyna rzecz związana z M&A, którą robiłam, było czytanie Gakuen Alice przed snem. Stwierdziłam, że muszę się choć na chwilę oderwać od problemów, a nie mając żadnej książki pod ręką, wybrałam właśnie tą mangę. Szczerze mówiąc uzależniłam się od tej serii… i zdałam sobie sprawę jaką jestem idiotką. Oglądając sobie to przez co musiała przechodzić główna bohaterka, spojrzałam z dystansem na to całe moje zamartwianie się. Po troszku docierało do mnie, że robię z igły widły, że myśląc w ten sposób przegrałam już na starcie.

Tak bardzo kocham książki Terry’ego Goodkinda, a u licha złamałam nie tylko Siódme Prawo Magii, ale i jego pewną złotą myśl, którą sobie kiedyś obrałam na moje motto – “Myśl o rozwiązaniu, nie o problemie” ^^ Zdałam sobie sprawę, że myślę właśnie o problemie, zamiast zastanowić się jak znaleźć wyjście z danej sytuacji.

Od teraz koniec! Chce się skupić na tym co mogę zrobić, a nie na tym czego nie mogę! Dam z siebie wszystko, a drobne niepowodzenia potraktuję jako naukę na przyszłość. Może faktycznie trochę żyję złudzeniami, ale co z tego? Muszę chociaż spróbować dotrzeć do celu jaki sobie postawiłam, zamiast narzekać jak trudno go osiągnąć ;)

“Marzenie o czymś nieprawdopodobnym ma swoją nazwę.
Nazywamy je nadzieją.”
//Jostein Gaarder//

Trochę administracji:

Tak… Możliwe, że zasmucę parę osób tą deklaracją, ale zawieszam opisywanie FMA: Brotherhood. Prawda jest prosta i brutalna – nie mam czasu. Jestem już dość sporo odcinków w tył i niestety aktualnie nie jestem w stanie tego nadrobić. Bardzo lubię tą serię, ale co zrobić? Jakieś notki ewentualnie mogą się pojawiać, jeśli np. spodoba mi się jakiś epizod i naprawdę będę miała o nim coś do powiedzenia. Nie jest to jednak moje pożegnanie z FMA – streszczenia i kilku zdaniowe przemyślenia będę pisać na stronę http://brotherhood.boo.pl/, więc nie jest tak źle ;)

Dlaczego padło na FMA? Ponieważ PH mam zamiar zakończyć łączoną notką, którą wstawię jutro, a SC jest zbyt popularne, dlatego wolę go nie rzucać i ryzykować utratę życia xD Kobato zaś to nowa seria, którą bardzo chcę opisywać – sami widzicie, że nie było innego wyjścia.

Właśnie! Apropo nowych serii. Od kilku dni zaczynają się ukazywać anime, na które czekamy już od dawna – ja też mam kilka wybrańców i chcę wam przedstawić rozpiskę dotyczącą tego jakich artykułów możecie się spodziewać.

Bloguję:
- Shugo Chara!!! Dokki Doki
- Kobato

Pierwsze Wrażenia:
- The Sacred Blacksmith
- Letter Bee
- Fairy Tail

Skrócone Pierwsze Wrażenie:
- 11eyes
- Seitokai no Ichizon
- Armed Librarians
- Kimi ni Todoke
- Nyan Koi!

Już wyjaśniam o co chodzi z tym “Skróconym Pierwszym Wrażeniem”. Sprawa wygląda tak – w tym sezonie nazbierało się naprawdę wiele serii, na które chociaż chciałabym rzucić okiem, niestety nie mogę sobie pozwolić na pisanie pełnoprawnego Pierwszego Wrażenia o aż 8 seriach! Dlatego właśnie wybrałam 3, które moim zdaniem najbardziej zasługują na uwagę i one dostaną normalny artykuł ze streszczeniem, screenami itp. Pozostałe 5 zaś zmieszczę w 1 może 2 notkach, w których umieszczę szybką, kilku zdaniową opinię “co myślę o danej serii”. Tym sposobem nie zajmie mi to niewiadomo ile czasu, a może pomogę komuś zdecydować się na oglądanie czegoś, co teoretycznie omijałby z daleka xD

Co się tyczy zaległego odcinka SC. Tekst o 102 ukaże się w przyszłym tygodniu, a notka o Dokki Doki będzie łączona – 1 i 2 odcinek (a tym samym można wywnioskować, że pojawi się dopiero po 10 października).

Hmmm… to chyba byłoby wszystko. Właśnie zabieram się za wstawienie nowego harmonogramu dotyczącego ukazywania się sezonu jesiennego, więc za chwilę powinien być dostępny :) Resztę dnia zaś spędzę na kolejno – oglądaniu “Dystrykt 9″ (ewentualnie “Epoki Lodowcowej 3″, ale to jeszcze zobaczymy jak postanowimy z resztą rodzinki ;)), a przed spaniem oczywiście muszę doczytać Alice Academy – jeszcze mi 18 rozdziałów zostało, a potem będę już niestety musiała czekać co miesiąc na nowy <wzdycha>

Tak więc jeszcze raz – od jutra codziennie powinna się ukazać jakaś notka spośród: Pandora Hearts (koniec), PW The Sacred Blacksmith, PW Letter Bee, SC Doki (koniec).

Na razie i życzę miłego niedzielnego wieczoru ;)

Cheers! :*

Dziś notka trochę nietypowa i spowodowana pewną ciekawą informacją, którą udało mi się usłyszeć w Radiu Zet – otóż 31 sierpnia jest znany jako Światowy Dzień Blogera! Co za tym idzie jest parę zasad, których w tym dniu każdy szanujący się bloger powinien przestrzegać :)

Cała rzecz opiera się na tym, że pomimo ogromu przeróżnych blogów, normalny użytkownik odwiedza około 5-10 stron i raczej na tym poprzestaje. Dlatego też dziś, każdy bloger powinien na swojej stronie umieścić wpis, gdzie zareklamuje 5 innych blogów (najlepiej nie zmieniać tej liczby), które uważa za warte uwagi :) Tym sposobem użytkownicy powymieniają się ciekawymi linkami, a i poszerzą swoje horyzonty ^^

Jako, że nie mam zamiaru łamać takiego fajnego zwyczaju, dziś podporządkuję się obyczajom tworząc notkę odchodzącą ciut od moich standardów i opiszę wam 5 blogów, na które moim zdaniem warto wchodzić – do dzieła ;]

Jeszcze kilka słów zanim przejdę do części właściwej – zasada tego święta polega na tym, aby wymieniać się linkami ciekawymi i niekoniecznie znanymi, dlatego mam nadzieję, że wordpressowa (i nie tylko) ekipa wybaczy mi, iż spośród wszystkich blogów z naszego grona wybrałam tylko 2. Wasze strony są świetne, ale żeby było ciekawiej postępujmy według reguł i zapoznajmy się z czymś nowym ^^

http://meiq.wordpress.com/ – pierwsza strona, którą chcę polecić to blog MeiQ prowadzony przez Alex. Jego tematyka to w większej części tłumaczenia japońskich piosenek – profesja ta jest trudna, więc tym bardziej należą się dziewczynie gratulacje, że chce nam przybliżać treść utworów, których zapewne w normalnych okolicznościach byśmy nie zrozumieli. Wszystko opakowane jest w ładny, schludny layout, a styl pisania jest bardzo przyjemny, co tylko potęguje dobre wrażenia ^^

http://kronika-rezerwuaru-skrzydel.blog.onet.pl/ – jest to blog prowadzony przez Nati i skierowany głównie do wielbicieli CLAMPu :) Znajdziemy tam przeróżne nowinki dotyczące działalności grupy, opisy nowych rozdziałów TRC + komentarz oraz furę ciekawych informacji dotyczących innych serii. Lubię go odwiedzać, ponieważ razem z jego autorką mamy bardzo podobny punkt widzenia, no i fajnie wiedzieć, że istnieje druga gaduła taka jak ja ^^

http://jphinano.wordpress.com/ – blog Hinano odwiedzałam odkąd pamiętam. Jest on pisany po angielsku przez dziewczynę która kiedyś była fansubberką. Jej poglądy są dość radykalne i wydaje się, że w niektórych momentach jej staż w oglądaniu anime nie pozwala się tak zwyczajnie cieszyć przy jakiejś banalnej serii, z drugiej jednak strony może i ja tak będę do wszystkiego podchodzić za parę lat? ;] W każdym bądź razie wykazuje dość spory obiektywizm, a jej opisy odcinków (z wersji RAW) czy serii są ciekawie sformułowane i potrafią zainteresować :)

http://tokyobynight.pl/ – Tokyo By Night to ciekawa inicjatywa – jest to blog Polaka mieszkającego w Japonii i opisującego tamtejsze życie z naszej perspektywy :) Dowiedziałam się od nim od kolegi z klasy (tego, o którym kiedyś pisałam, że ma charakter podobny do Ikuto ;P), który lubił go czytać zanim jeszcze mnie poznał (tzn. nikt mu nie truł za uchem o anime, Japonii itp. xD), a to już pokazuje, że jest na tyle dobry, aby zainteresować kogoś “z zewnątrz” ^^ Wpisy są ciekawe, mamy bardzo dużo zdjęć – dla mnie, czyli osoby, która też kiedyś musi tam wyjechać na parę lat, jest to świetne miejsce, gdzie dowiem się tego co mnie czeka ^^

http://scrumptious.animeblogger.net/ – jest to kolejny angielskojęzyczny blog o anime i wszystkim co się wokół tego tematu kręci. Trochę nowinek, trochę humoru – bardzo przyjemny choć początkowo miałam problemy, żeby go ogarnąć xD Napisany jest lekko, a tym samym widać, że autorka jest czasami takim samym zwykłym fangirlsem jak ja ;]

Wszystkich zainteresowanych dokładniejszymi szczegółami dotyczącymi Światowego Dnia Blogera zapraszam na powyższy link w obrazku ^^

Na koniec wymyśliłam sobie jeszcze jedną rzecz, która byłaby dobrym rozszerzeniem do święta stworzonego przez Izraelczyka Nira Ofira.
Bardzo bym prosiła, aby każda osoba, która odwiedza mój blog w miarę regularnie (codziennie, raz na tydzień, raz na miesiąc – nieważne!) zostawiła pod dzisiejszą notką komentarz, z krótkim wyjaśnieniem dlaczego czyta moje bazgroły ;) Wystarczy jedno zdanie jeśli taka wasza wola ^^ Taka mała inicjatywa na koniec wakacji, pozwoli mi poprawić się na przyszłość oraz przy okazji będę wiedzieć co jest dla was ważne i na czym mam się skupić podczas roku szkolnego, kiedy to nie będę miała już tak dużo wolnego czasu. Byłabym wdzięczna każdej osobie, która spełni moje życzenie ^^

Teraz zaś się żegnam i nie pozostaje mi nic innego jak życzyć przyjemnie spędzonych ostatnich godzin wakacji oraz udanego roku szkolnego! ;*

Cheers! :*

Już od jakiegoś czasu trudziłam się nad pewną sprawą. Otóż na różnych zagranicznych stronach można spotkać coś takiego jak „plushie” (ewentualnie „plush”), czyli mówiąc po Polsku – maskotkę. Moją one kształty różnych bohaterów mangi, czy anime i są takim gadżetem dla fanów ^^

Jako, że co jak co, ale uważam siebie za fankę M&A, to zamarzyło mi się mieć takie cudeńko. Niestety po przejrzeniu najróżniejszych sklepików/aukcji/wszelkich innych tego typu przybytków NIC nie udało mi się znaleźć!

Jednak moja ciekawska natura nie pozwoliła mi tego tak zostawić, więc rozpoczęłam małe śledztwo – skoro nigdzie nie można kupić czegoś takiego (pomijam Ebay i inne zagraniczne serwisy), to skąd się to bierze??? Odpowiedź okazała się prosta, ale początkowo trochę dobijająca – po prostu trzeba sobie taką maskotę zrobić samemu!

Moje życiowe motto to: „Nie ma rzeczy niemożliwych”, dlatego postanowiłam spróbować ;)

Jestem dziewczyną, ale prawda jest taka, że jedyne moje dotychczasowe spotkania z igłą polegały na zacerowaniu jakiejś dziurki, czy doszyciu guzika, dlatego też na początku byłam dość sceptycznie nastawiona do całego pomysłu. Jak taki, za przeproszeniem, noob jak ja zdoła uszyć pluszaka?

Żeby nie przegrać już na starcie, postanowiłam zagłębić się w przeróżne tutoriale i wynieść z nich wiedzę potrzebną do rozpoczęcia mojego eksperymentu. Wszystkim, którzy także będą mieli ochotę spróbować, polecam takie oto krok po kroku, na które wpadłam na DeviantART’cie. Naprawdę świetną robotę odwaliła jego twórczyni ^^

Dobra – dowiedziałam się już jak to zrobić, pozostało mi jeszcze zdobycie materiałów. Plushie najczęściej robi się z cienkiego filcu (czasami nazywanego artystycznym), który, przynajmniej w mojej okolicy, nie jest tak łatwo dostać. Pozostaje albo zamawianie przez internet, albo wizyta w dobrze wyposażonym Empiku. Ja skorzystałam z tej drugiej opcji, i kupiłam parę płatów w krakowskim oddziale tej sieci (tym w Galerii Krakowskiej). Jeden płat to mniej więcej 30×20cm i kosztuje około 2zł.

Większy problem miałam z decyzją czym wypchać maskotkę bo niestety nigdzie nie jest to jednoznacznie określone. Los jednak się do mnie uśmiechnął bo moja przyjaciółka to córka krawcowej ^^ Doradziła mi, żebym użyła waty, tak więc uhahana udałam się do sklepu. Kupiłam watę bawełnianą z Belli – 100g za około 2zł. Tym sposobem miałam już wszystko – teraz pozostało tylko zabrać się do pracy ^^

Tutaj wkracza do akcji tutorial, który wam wcześniej pokazałam. Jeśli chodzi o mój wzorzec, to wybrałam Mokone z Tsubasa Reservoir Chronicle:) Stwierdziłam, że powinna być dość łatwa jak na pierwszy raz. Przy pracy „wzorowałam się” (no powiedzmy ;]) na tym rysunku:

Po jakichś 3 godzinach pracy (chciałam powiedzieć po 3 godzinach kucia się w palce, narzekania, przeklinania i innych podobnych czynnościach xD), rozłożonych na 3 dni, rezultat wyszedł taki ;] Moja Moko-chan ma 6cm wysokości i aktualnie wesoło się do wszystkich uśmiecha z półeczki z mangami xD

Wiem, że dziełem sztuki to ona nie jest, ale za to czuję się swego rodzaju dumna, że mimo wszystkich przeciwności udało mi się ją jakimś cudem skończyć ^^ Przekonałam się na sobie ile wysiłku, czasu i dobrej woli potrzeba do zrobienia takiej małej pierdółki, dlatego postaram się napisać o kilku sprawach, które mogą wam pomóc, gdybyście sami postanowili spróbować xD

Nóżek i rączek nie radzę próbować wywracać na drugą stronę, jeśli wasza plushie nie będzie co najmniej 2 razy większa niż moja. Przy tak małych elementach tylko nam to więcej przyniesie problemów niż pożytku.

Przy wypychaniu bardzo pomocny jest ołówek, albo coś podobnego. Dzięki temu w ogóle uda nam się tą watę wepchnąć do środka malutkich elementów!

Jeśli się da i nie będą odpadać, to starajcie się doszywać rączki/nóżki/itp. od ich spodu – dzięki temu szwy nie będą aż tak widoczne ^^

Gdyby coś wam nie wyszło, to nie bójcie się tego spruć i zrobić jeszcze raz. Na filcu ślady od przebicia igłą szybko się maskują, tak więc lepiej zrobić coś jeszcze raz, a dobrze, niż zostawić w stanie, który nas nie zadawala.

Buźka, to moim zdaniem najtrudniejszy moment. Przy Mokonach widziałam użyte różne metody. Doklejenie (Kropelka lub coś podobnego) paseczków grubszej wełny, wyszycie odpowiedniego kształtu (metoda dla cierpliwych! Straciłam rachubę tego ile razy próbowałam zrobić to w ten sposób, a i tak mi nie wychodziło, więc wszystko kończyło się na pruciu i kolejnej próbie. Ostrzegam bo może człowieka trafić!), czy zwyczajne narysowanie tego co trzeba. Ja w końcu postawiła na tą ostatnią opcję – czytałam, że najlepiej się sprawdzają farbki akrylowe, ale z powodu braku tak ich, jak i chęci na wycieczkę do sklepu artystycznego, wykorzystałam czarny cienkopis ;) Przez rozpoczęciem polecam wziąć nożyczki i dokładnie oczyścić powierzchnię, po której będziemy rysować (położyć je równolegle do materiału i obciąć wszelkie puchate niteczki itp.). Im materiał będzie bardziej „płaski” i mniej „omeszkowany”, tym lepiej dla nas ^^

Mogę jeszcze dodać tyle, że pomimo czasu i pracy włożonej w takie dziubdzianie się z igłą, sprawia to nieopisaną radochę! ^^ Jasne, że jeśli coś nam nie wyjdzie pewnie nawet i szewc by się wystraszył tym co nam na język przychodzi, ale mimo wszystko to pozytywne przeżycie :) …No bo w końcu, kto nie chciałby mieć słodkiej maskotki swojego ulubionego bohatera? ^^

Aktualnie zastanawiam się jaką postać teraz zrobić – myślałam o CCS Sakurze, ale macie może jakieś inne propozycje? ^^

Aha! Oczywiście jeśli ktokolwiek z was zrobi swoją plushie, to wstawienie w komentarzach linka do waszej pracy jest rzeczą obowiązkową! ;)

Cheers! :*

I kto by pomyślał :) Równy rok temu – 10 lipca 2008 – Shouri, znana wtedy jeszcze jako Garnet, pomyślała sobie, że czyta tyle angielskich blogów o anime, a fajnego polskiego nie może znaleźć! “Dlaczego by samemu nie spróbować?” – to pytanie chyba zadecydowało ;)

Dziś mogę z dumą oznajmić, że trwam już w moim blogowaniu rok i póki co nie zanosi się na to bym miała z tego zrezygnować ^^ Ale czy spodziewałam się, że w pewnym sensie Dream Universe odniesie taki swoisty “sukces”? Chyba wyśmiałabym tego, kto wtedy powiedziałby mi coś takiego ;)

Pod spodem znajdziecie trochę historii i trochę statystyk – należy zrobić pewne podsumowanie pracy i rozrywki w tą pierwszą rocznicę! :)

Drugą decyzją po postanowieniu “czy” piszę była “gdzie” będę to robić. Wybór padł na wordpressa z dość prozaicznego powodu – nie chciałam korzystać z polskich serwisów bo stwierdziłam, że się nie nadają, więc wybrałam taki, który był najczęściej używany przez blogerów, których śledzę :) Okazało się, że dobrze zrobiłam, bo sprawdza się on idealnie ^^ Jest przyjazny użytkownikom, grafika jest schludna, ale nie zawala 90% ekranu, a tekst jest ładnie widoczny i czytelny – w końcu to on miał odgrywać najważniejszą rolę ^^

Na wymyślenie nazwy trochę mi zeszło xD Z założenia miał być “Dream World”, ale niestety okazał się już zajęty (:/). Po kilku następnych nieskutecznych próbach pozostałam przy “dream”, ale “świat” rozszerzyłam do “wszechświata” i puuuuu tak powstało Chocapic… znaczy Dream Universe ;]

Temat graficzny, którego używam to Blix – nie zmieniałam go od powstania strony. Wydaje mi się przejrzysty i przyjazny otoczeniu, dlatego nie chcę w niego za bardzo ingerować ^^ Wykorzystuję 11 widgetów oraz miałam już 8 bannerów :)

Początki były trudne, nie miałam pojęcia jak to wszystko ogarnąć, czym się zająć – najgorsze momenty jakie mogą być! W końcu wybrałam Shugo Charę do ciągłego blogowania, napisałam parę recenzji, przetłumaczyłam parę piosenek i jakoś to wszystko ruszyło. Powoli śledziłam sobie liczbę odwiedzin, która była dość dobijająca: 20 osób na dzień było rzadkością. W komentarzach pustki… jednak stwierdziłam, że tak łatwo się nie poddam i ciągnęłam to dalej.

Pierwszego miesiąc miałam 87 odwiedzin, kolejnego 2 092, a przełomem okazał się styczeń 09, gdy pierwszy raz przekroczyłam 10 tysięcy ^^ Póki co najtłoczniejszym miesiącem był kwiecień 09 – 36 829.

Jeśli chodzi o najpopularniejsze posty to pierwsza 10 wygląda tak:

1. Anime Wiosna ^^ – 4 971
2. Shugo Chara! – Odcinki 25-51 (koniec 1 serii) – 4 667
3. La Corda D’Oro ~secondo passo~ – Odcinek 01 – 4 506
4. La Corda D’Oro ~primo passo~ – co nam w duszy gra :) – 3 399
5. Myself; Yourself – tajemnicze, zabawne i wzruszające do łez! - 2 855
6. Shugo Chara! – twoje prawdziwe „ja” – 2 471
7. Skip Beat! – Odcinek 01 - 2 393
8. FullMetal Alchemist 2: Brotherhood – Odcinek 01 - 2 264
9. FullMetal Alchemist 2 w kwietniu! - 2 137
10. Anime Zima 2008/2009 ^^ – 2 089

Najwyżej uplasowana piosenka to YUI – again ^^ W sumie to, że na pierwszym miejscu znajduje się notka z zapowiedziami Wiosny nie jest szczególnie zaskakujące – w pierwszej dziesiątce znalazła się też Zima, a tuż poniżej zestawienia mamy Jesień i Lato. To tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że coś takiego jest potrzebne i czytelnicy lubią się orientować w nowych sezonach :)

Zdziwiła mnie natomiast wysoka pozycja aż trzech recenzji – La Cordy, M;Y i SC. Muszę się na przyszłość jeszcze bardziej postarać przy pisaniu tej formy wypowiedzi, skoro cieszy się ona taką popularnością ^^

Skąd najczęściej byliście przekierowywani na mój blog? Królują tu strony Kreskowki.fani.pl, Wszechbiblia.net, Kronika-rezerwuaru-skrzydel.blog.onet.pl oraz Meiq.wordpress.com (a tym samym wielkie podziękowania dla Nati i Alex oraz pozostałych dwóch serwisów! :*)

Ciekawą rzeczą są też frazy, po jakich DU zostało wyszukane w necie. Najwięcej przekierowań dostarczyły mi słowa “anime”, “shugo chara”, “full metal alchemist 2″, “chrome shelled regios”, “myself yourself”, “shugo chara odcinki”, “skip beat”, “slayers revolution”, “hakushaku to yousei” i “la corda d’oro” ^^

Zaskakujące jest pojawienie się “chrome shelled regios” oraz “skip beat” bo wcale o nich dużo nie pisałam, ale cóż ;)

No i na koniec główne statystyki na chwilę obecną, czyli 10 lipca 2009 roku o godzinie 17:13:

Notki: 214
Strony: 4
Kategorie: 35
Tagi: 302
Komentarzy: 1 253
Odwiedzin: 171 823

Słów kilka na zakończenie – decyzja o założeniu Dream Universe okazała się jedną z najlepszych jakie podjęłam. Dzięki temu poznałam wielu wspaniałych ludzi, mogłam wymienić się opiami na przeróżne tematy, rozwinęłam zainteresowania, na które dotąd nie zwracałam uwagi, nawet wkręciłam się w skanlacje! Nie wiem, dlaczego spodobała wam się moja strona (naprawdę nie wiem! Każdy mógłby prowadzić coś takiego, więc trochę to jest niezrozumiałe, że DU cieszy się taką popularnością), ale każdy z was ma ode mnie wielkiego całusa! :*

Ogromnie wam dziękuję! Za to, że byliście i dalej zemną jesteście! Gdyby nie wy, zapewne po Dream Universe już dawno pozostałyby tylko wspomnienia ^^

Mam nadzieję, że i kolejny rok minie nam na równie dobrej współpracy, a ja będę się mogła kiedyś pochwalić, że piszę do was już jako studentka japonistyki :)

Co zaś się tyczy nowych blogerów, których ostatnio przybywa w tej naszej wordpressowej rodzinie – jak widzicie wytrwałością można wiele osiągnąć, więc nie poddawajcie się z powodu trudnego startu i do boju! ;)

Cheers! :*

AMV, czyli Anime Music Video to popularne w światku fanów M&A teledyski, które łączą w sobie fragmenty odpowiednio pociętych i przerobionych scen z anime z pasującą muzyką (dogrywanie albo do rytmu, albo do słów).

Zresztą co ja wam tłumaczę – chyba wszyscy wiecie o czym mówię xD W każdym bądź razie tworzenie AMVów, to według mnie prawdziwa sztuka! Odpowiedni pomysł, wysiłek obrobienia tego wszystkiego… naprawdę trzeba się sporo napracować, aby stworzyć dobry teledysk!

W poniższej notce chciałabym przedstawić kilka AMVów, które do tego stopnia mi się spodobały, że lubię do nich czasami wracać (a niewiele dostąpiło tego “zaszczytu” ;)). Mam nadzieję, że oglądając je choć na moment poprawi wam się nastrój (ja ostatnio mam permanentną deprechę – chcę słońca!!) ^^

Zapraszam!

Anime: Final Fantasy VIII
Muzyka: Linkin Park – Run Away

Na początek filmik z mojego kochanego FF8 ^^ Nie jest romantyczny (a tego można się by było spodziewać po treści Finala), ale za to bardzo dynamiczny i świetnie dobrany do tekstu :) Swoją drogą, to piosenki LP bardzo często są wykorzystywane jako podkład w AMVach – raz lepiej raz gorzej – w tym wypadku nawet lepiej niż lepiej xD

Anime: Final Fantasy IX
Muzyka: U2 – Elevation

Nie słucham jakoś namiętnie U2, ale “Elevation” to utwór, który jakoś zawsze pozytywnie na mnie wpływa – naprawdę poprawia mi się humor kiedy go przesłucham. W tym teledysku jest bardzo dobrze zgrany i pod względem tekstu i rytmu. FF9 to mój kolejny sentyment. Pierwszy Final, w którego pełną wersję grałam ^^ Bardzo baśniowa i wspaniała gra!

Anime: Fruits Basket
Muzyka: Lillix – What I Like About You

Kompletny winner – mam go nawet na komórce! Świetnie zgrany, a i moja kochana Furuba robi swoje ^^ Bardzo żałuję, że anime było tak krótkie – gdyby tak zekranizowali resztę mangi byłabym w niebie xD Szczególnie ten ultra-uroczy koniec ,3 …i mojego ultra-uroczego Kyo ;) Cały AMV jest bardzo dynamiczny i chyba to jest jego główną zaletą ^^

Anime: FullMetal Alchemist
Muzyka: Submersed – Hollow

Genialnie wykonany! Jego tytuł brzmi From the Ashes. Był pierwszym AMVem, u którego widziałam w ten sposób użyte efekty itp. Jak do tej pory oglądałam tylko odpowiednie docinanie i zgrywanie, a tutaj mamy całą masę innych rzeczy, które tworzą świetny efekt końcowy. O moim uwielbieniu do FMA nie piszę bo i tak o tym wiecie, zaś parę słów chcę dodać apropo zespołu Submersed – to właśnie po tym teledysku w ogóle dowiedziałam się o jego istnieniu, a mają naprawdę dobre utwory ^^

Anime: Shugo Chara!
Muzyka: Adam Lambert – Mad World

W tym teledysku na początku zainteresowało mnie połączenie piosenki “Mad World” (znam ją ze świetnego wykonania Gary’ego Julesa) z postacią Ikuto. Naprawdę nastrój tego utworu, który w tej wersji jest jeszcze bardziej smutny i smętny idealnie pasuje ^^ Czarno-biała konwencja dodaje fajnego klimatu :)

Anime: Kamikaze Kaitou Jeanne
Muzyka: Nine Days – Absolutlely

Tutaj mamy jeden ze starszym AMVów. Zrobiony konwencjonalnie i bez cudowania ;] Piosenka moim zdaniem świetnie pasuje do Maron i za każdym razem kiedy ją słyszę mam przed oczami Kamikaze Kaitou Jeanne ^^ Anime to było jednym z pierwszych jakie oglądałam, dlatego mam do niego sentyment :) Co prawda nie jest jakoś strasznie rewelacyjne, a manga Pani Tanemury bije je na głowę, ale ma swój urok ^^

Anime: Shugo Chara!
Muzyka: Miranda Cosgrove – About You Now

Po pierwsze – nie lubię tej piosenki… natomiast na ten AMV mogę wgapiać się godzinami xD Tematyka to coś dla fanów Amuto, zaś wykonanie to rewelka! Naprawdę jest to tak genialnie zrobiony teledysk, że autorowi należy się oscar ;] Cóż więcej rzec – enjoy ^^

I to by było na tyle ^^ Mam nadzieję, że zdołałam was rozerwać w to kolejne burzowe popołudnie (nie wiem jak u was, ale ja muszę polować na odpowiedni moment, żeby posiedzieć choć chwilę przed kompem <wzdycha>).

Jeśli chodzi o kolejne notki, to tak. SC ukaże się tak prędko jak uda mi się zdobyć dobry download. Nowy FMA jeszcze nie wyszedł, więc też póki co jest posucha. Zostało mi tylko PH, które mam nadzieję obejrzeć dziś “do poduszki” ^^

Swoją drogą, to w najbliższym czasie pojawi się chyba “przegląd mang – cześć 3″ bo mi się sporo fajnego materiału uzbierało na ten artykuł :)

Cheers! :*

TA DA! Pierwszy raz na tym blogu piszę notkę, która nie ma nic wspólnego z mangą, anime i Japonią :) …jednak można się było po mnie spodziewać, że jeśli kiedyś do tego dojdzie, to alternatywnym tematem będzie muzyka ^^

No… powiedzmy “muzyka”, ponieważ konkurs piosenki Eurowizja to bardzo specyficzna impreza, która bardo często w ostatnich latach miała więcej wspólnego z polityką niż stroną artystyczną. Od tego roku nastąpiły pewne zmiany – czy na lepsze, czy na gorsze, postaram się omówić poniżej ;) Jedno w każdym razie jest pewne – Eurovision Song Contest 2009 mnie zaskoczył!

Półfinały do konkursu odbyły się w środę i czwartek – polska telewizja oczywiście postanowiła transmitować tylko tą część, która miała zawierać występ także naszej wykonawczyni Lidii Kopani. Jak wyszło? Niestety – jak zawsze :/ Ogólnie rzecz biorąc to nie można jej było nic zarzucić oprócz fałszowania na początku (zakładam, że stres zrobił swoje), ale ja mam inne obiekcje. Kto wysłał taką smętną piosenkę na Eurowizję?! Czy szanowna komisja wybierająca kandydatów, a następnie polskie społeczeństwo głosujące, naprawdę nie kapuje o co tu chodzi? Dobra piosenka to nie wszystko – aby wygrać trzeba mieć to coś, którego tutaj zabrakło.“I Don’t Wanna Leave“ wpada jednym uchem, a wypada drugim i nie pozostawia po sobie absolutnie nic.

Jak zaś zaprezentowała się reszta Europy? Zaskakująco dobrze ^^

Naprawdę mówicie co chcecie, ale jako osoba, która ogląda ten dziwny konkurs rok w rok, stwierdzam, że tym razem poziom był zaskakująco wysoki :) Dało się tego słuchać bez jęków i zatykania uszu, a co poniektóre kawałki nawet z nieskrywaną przyjemnością ;]

Dodatkowo zabawę całkowicie uczyniło bardziej interesującym zmienienie sposobu głosowania – tym razem telewidzowie przyznawali tylko połowę głosów, zaś resztę przyznawało specjalne jury. Po różnych przelicznikach oba wyniki zostały scalane w jeden – właściwe punkty, przyznawane przez dany kraj. Mimo mojego początkowego sceptycyzmu (“Aha! Już widzę te punkty od specjalnego jury“), okazało się, że to wbrew pozorom wypaliło całkiem nieźle ;)

Kiedy w poprzednich latach można było z góry określić, kto komu da punkty na podstawie granic, polityki i ilości imigrantów, tak tym razem głosowanie stało się bardziej niezależne ^^ Jak widać czasy kiedy to Cypr daje 12 Grecji (bo jakby nie było prawie sami Grecy tam mieszkają ;P), Ukraina 12 Rosji (polityka), czy Niemcy Turcji (mniejszość turecka w Niemczech się kłania) powoli odchodzą w zapomnienie i chwała im za to ;)

Przejdźmy jednak teraz do najważniejszej części Eurowizji – mianowicie piosenek :) Były te lepsze i te gorsze – ja chciałabym wam przedstawić te, które w jakiś sposób zapadły mi w pamięć!

Rumunia – Elena Gheorghe – The Balkan Girls

Typowy popik. Mimo że to nie mój typ muzyki, to wydawało mi się, że dziewczyny z Rumunii dokładnie trafiły w klimat konkursu – ja się okazało tym razem za szwankowało wykonanie. Kiedy słuchając wersji studyjnej
jest nieźle, tak występ okazał się totalną klapą bez bitu i polotu!

Islandia – Yohanna – Is It True?

Ta oto spokojna balladka podbiła serca Europy! Szczerze mówić, to nie dziwię się bo ma ona w sobie pewną delikatną nastrojowość, która potrafi zakręcić w głowie ^^ Bardzo dobry występ poskutkował podium ;) …co też specjalnym zaskoczeniem nie było, ponieważ już wcześniej był to kandydat do wygranej.

Azerbejdżan – Aysel & Arash – Always

Tak… na początku odezwała się moja złośliwa dusza i pierwsze hasło, które rzuciłam brzmiało “Powinno być Always Always bo to bardziej w klimatach Arasha” xD (“Chori Chori”, “Iran Iran”, “Boro Boro”, “Arash Arash” itd. ;P). Po półfinałach byłam zawiedziona – piosenka bynajmniej nie rzuciła mnie na kolana, a wykonanie kulało okrutnie (faaaałsz!)! Prawdopodobnie dzięki popularności Arash przeszedł dalej i tutaj już było widać poprawę, jednak czy miejsce na podium wywalczył piosenką czy swoją sławą, pozostanie dla mnie niewiadomym.

Finalndia – Waldo’s People – Lose Control

Na występy Finów zawsze czekam z niecierpliwością bo są oni praktycznie jedynym państwem, które nie boi się wysłać metal na Eurowizję xD Tym razem zszokowali mnie kompletnie bo zaprezentowali się z piosenkę dance! Jest ona całkiem niezła, ale i w tym wypadku występ na żywo sporo zepsuł efekt. Cóż… moim zdaniem ostatnie miejsce to za wysoka kara, ale co zrobić. Pozostaje nam czekać na kolejny przełom ala niesamowite Lordi ;]

Litwa – Sasha Son – Love

Echhh… Widzimy gościa grającego na fortepianie i śpiewającego coś podchodzącego pod klimaty R&B. Moim zdaniem jest to najbardziej niedoceniona piosenka z całego konkursu! Bardzo nastrojowa i chyba zbyt “głęboka”. Sasha był powyżej poziomem Eurowizji i niestety nie wyszło to mu na dobre… szkoda, naprawdę wielka szkoda!

Dania – Brinck – Believe Again

Z Danii dostaliśmy klona Ronana Keatinga, który co więcej nawet napisał ten utworek. Byłam przekonana, że ze wsparciem tak znanego wokalisty będzie dużo lepiej niż to się skończyło. Jakby nie było bity Timbalandu z tamtego roku poskutkowały zwycięstwem, to czemu nie tekst od Keatinga? Chyba tak rozumowali Duńczycy…

Niemcy – Alex Swings Oscar Sings – Miss Kiss Kiss Bang

…i tak samo rozumowali Niemcy wysyłając połączenie Rickiego Martina z Robem Thomasem ;) Z przewagą Rickiego jeśli patrzyć na tą gołą klatę ;P Ja miałam dość, choć wydawało mi się, że będzie to coś, co zagwarantuje Niemcom oderwanie się od dna… jednak i tym razem nie wyszło.

Wielka Brytania – Jade Ewen – My time

UK też zawsze pojechało czymś strasznym. Z roku na rok spadali na coraz większe dno. Tym razem jednak zdołali się odkupić ;) Nie podobało mi się “My Time”, ale rozbawiło mnie kiedy podczas występu wokalistka zerwała z łokcia skrzypka, ponieważ zwyczajnie podeszła za blisko ;P Oj, wtopa, wtopa!

Francja – Patricia Kaas – Et s’il fallait le faire

Wszyscy wielbiciele Patricii Kaas pewnie mnie ukamienują, ale cóż. Moim zdaniem piosenka ta to coś okropnego, kompletnie nie nadającego się na Eurowizję. Francuzi widać z całych sił chcą wygrać nasz muzyczny konkurs, ale jak się okazuje nawet znane nazwisko nie pomoże jeśli utwór będzie beznadziejny.

Turcja – Hadise – Düm Tek Tek

4-te miejsce tej piosenki mnie dobiło! Turcja od lat ciągle wysyła na Eurowizję te same rytmy i co? Ciągle są wysoko :/ Nie rozumiem jak Europie mogło się to nie znudzić…

Grecja – Sakis Rouvas – This Is Our Night

Hmm… niektórzy (choć może powinnam napisać “niektóre”? ;P) wzdychali do jego wyglądu, inni do piosenki. W moim wypadku gość nie zaprezentował się dobrze ani z tej pierwszej, ani z drugiej strony. To znaczy może i przesadzam, ale zwyczajnie do mnie nie przemówił. Za to jeżdżenie po scenie podczas występu wywołało mój wybuch śmiechu xD

Ukraina – Svetlana Loboda – Be My Valentine

Dobra – ta piosenka osiągnęła szczyty kiczu. Po pierwsze co miała ta kuso ubrana panienka i danece’owa piosenka do Rzymian za których byli przebrani Ci goście? Po drugie, klonom Britney Spears mówimy kategoryczne NIE!

Hiszpania – Soraya Arnelas – La Noche Es Para Mi

Piosenka “Noc jest dla mnie” nie zakręciła ludziom w głowie, choć taka najgorsza nie była. Zapadła mi w pamięć, ponieważ komentarz mojego brata po zobaczeniu wokalistki brzmiał tak: “Eeee… ona mi wygląda jak Magda Mołek!” – przepraszam, ale po czymś takim leżałam na kanapie starając się nie udusić i nie za bardzo mogłam skupić się na muzyce ;P

Norwegia – Alexander Rybak – Fairytale

No i na koniec zostawiłam najlepsze ^^ Niekwestionowany zwycięzca Eurowizji 2009! ;) Ja obiema rękami podpisuję się pod tą decyzją Europy. Chłopak przystojny, z błyskiem w oku, ciągle uśmiechnięty, umiejący się bawić na scenie, o niesamowitym głowie i wykonujący wspaniałą piosenkę xD Nic dodać, nic ująć ^^

Po wysłuchaniu całego finału miałam 4 typy – Azerbejdżan, Finlandię, Islandię i Norwegię. Na Finach się przejechałam, ale pozostałe 3 państwa okazały się strzałem w dziesiątkę, a dokładniej rzecz ujmując, w podium ;)

Już słysząc pierwszą dwunastkę dla Norwegii miałam na twarzy wielki uśmiech, który nie schodził do końca głosowania. Teraz tak sobie czytając na wiki dowiaduję się, że nasz Alexander pobił furę rekordów Eurowizji np. największa ilość punktów (387 w stosunku do poprzedniego 292 Lordi z Finlandii), największa przewaga nad drugim miejscem (169 do poprzedniego 70), największa liczba dwunastek (aż 16 państw!), ilość państw, które decydowały o wygranej (już po 30 z 42 krajów wiedzieliśmy, że wynik jest przesądzony), itp. Liczby jednak nie robiłyby takiego wrażenia, gdyby nie to, że “Fairytale” naprawdę zasługuje na miejsce w historii ^^

Już po całym konkursie, podczas wywiadu z Alexandrem Rybakiem, został on zapytany, dlaczego się jednak wziął w garść mimo że po ogłoszeniu wyników widać było, że prawie się rozpłakał – on na to odpowiedział, iż musiał być profesjonalistą i nie mógł sobie pozwolić na rozklejanie, ponieważ należało wyjść na scenę i dać ludziom to czego chcieli, czyli świetny występ :) Dodał jeszcze “Wygrałem, ponieważ miałem historię do opowiedzenia”. Dowiedziałam się też, że brał on udział w Norweskiej wersji Idola, ale niestety nie udało mu się zwyciężyć. Jak widać teraz, kiedy wystąpił z w całości własnoręcznie skomponowaną piosenką, zrewanżował się z nawiązką! ;]

Podsumowując – tegoroczna Eurowizja okazała się całkiem niezłą imprezą, a “Fairytale” już wylądowało na mojej komórce i umila mi jazdę do szkoły ^^ Niesamowite jaki ładunek pozytywnej energii potrafi ona dostarczyć! Reszta piosenka także była na w miarę dobrym poziomie, co tylko utwierdza nas w przekonaniu, że może ten konkurs wreszcie zaczyna się odbijać od dna! Nie pozostaje nam nic innego jak liczyć na jeszcze więcej za rok w Oslo :)

***

Taaaak… Na koniec notki chciałabym lekko odejść od tematu i zadać pytanie – czy waszym zdaniem tego typu notki są dobrym pomysłem? Już od dłuższego czasu się zastanawiałam czy by nie napisać jakiegoś artykułu niezwiązanego z M&A i wreszcie nadarzyła się dobra okazja :) Zostawiam was z ankietą, która przesądzi czy coś podobnego pojawi się i w przyszłości ^^

Cheers! :*

Ostatnio jakoś tak wyszło, że kiedy czekałam aż mi się dociągnie nowy odcinek jakiegoś anime, buszowałam po internecie. Nawet już dokładnie nie pamiętam czego szukałam, ale przekierowało mnie na pewien angielski, wordpressowy blog. Dotyczył on mangi i anime, więc postanowiłam pobieżnie rzucić na niego okiem.

Znalazłam tam notkę z tematem dokładnie takim jak ten w tytule – czy kiedykolwiek w życiu żałowaliście, że macie takie, a nie inne zainteresowanie? Po przeczytaniu zadumałam się lekko bo nigdy nad tym nie rozmyślałam! Postanowiłam sama coś takiego napisać, aby przedstawić mój punkt widzenia na to niesamowicie interesujące zagadnienie :)

Zostawiam was na jakieś 5 dni, dlatego mam prośbę! Bardzo proszę każdego kto przeczyta tą notkę o napisanie króciutkiego komentarza, ponieważ jestem okropnie ciekawa waszego zdania na ten temat. Wystarczy nawet krótkie “Tak” lub “Nie”.

Czy żałujesz?

Moja odpowiedź to “NIE”.
Niektórzy mogą zapytać, jakie korzyści wyniosłam z tego zainteresowania, a ja pewnie odpowiem, że to zależy jak na to patrzeć. Już wyjaśniam.

Zaczynając od początku, to nawet nie wiem kiedy tak naprawdę Japonia, z całą swoją otoczką kulturową, stała się dla mnie taka ważna. Rozwijało się to pewnie we mnie od dziecka (w końcu co jak co, ale wychowałam się na Czarodziejce z Księżyca! :)), ale eksplodowało parę lat temu.

Niestety w szkole nie spotkałam się w ogóle ze zrozumieniem. Sami zresztą wiecie – powiedz takiemu “dorosłemu” 14-latkowi, że oglądasz anime, a on odpowie z wyższością, że “bajek nie ogląda”. Wkurzało mnie to niemiłosiernie, wszyscy mówili, że z tego “wyrosnę”, a ja denerwowałam się jeszcze bardziej. Jak można komuś powiedzieć, że jakaś pasja mu po prostu z wiekiem przeminie (jak widać minęły prawie 4 lata od tamtego czasu, a moja mania ma się dobrze :))? Do tego to głupie określenie “bajka”. Najpierw krzyczałam, potem milczałam, a teraz kiedy je słyszę odpowiadam “Bajki są w książce, a to co w TV to jedynie ich ekranizacja”…i w tym momencie drugiemu dyskutantowi zamyka się pyszczek bo kończą mu się argumenty xD

Czy żałuję? Nie. Mimo że zawsze byłam trochę samotniczką, lubiłam bujać w obłokach, to nigdy nie pomyślałam, że lepiej byłoby być zwyczajną dziewczyną czytającą jakieś, dajmy na to “Bravo” i oglądającą, powiedzmy “M jak Miłość”. Po czymś takim człowiek się uczy kim są naprawdę Twoi przyjaciele. Takim mianem nie określę wielu ludzi chodzących po tym świecie, ale Ci, których zaliczam do tego grona to prawdziwe pokrewne dusze i może, że nie zawsze mnie zrozumieją to przynajmniej potrafią zaakceptować.

W sumie dlatego właśnie zaczęłam pisać. Dzięki temu mogę wreszcie wykrzyczeć, że manga&anime są równie dobrym zainteresowaniem co, przypuśćmy, architektura. Mam także kontakt z innymi osobami, które tym się interesują. Przecież miło jest mieć pewność, że nie jest się samemu, prawda? ^^

Czy żałuję? Nie. Większość argumentów przeciw to “przemoc, sex itd.”. Tylko czy są słuszne? To samo jest prawie w każdym filmie. Czyżby rysowana krew i animowane postacie miały mnie zgorszyć bardziej niż prawdziwi ludzie?

Czy żałuję? Nie. Czy ktoś kiedyś w ogóle pomyślał, że manga i anime są dobrą odskocznią od życia codziennego? Kiedy zmęczona przychodzę po szkole na prawdę nie mam na nic ochoty, a jakiś przyjemny romansik czy komedyjka zawsze podnoszą mnie na duchu :) Pewnie według co poniektórych “ekspertów” lepiej byłoby się upić, albo naćpać bo to chociaż potrafią zrozumieć, a nie te szatańskie “mangje” ;P Ogólnie bawią mnie stwierdzenia, że ktoś się tam zabił bo czytał mangi, że spaczają one umysł młodym owieczkom itd. Czytając przeróżne artykuły widzimy jakie w Polsce panuje niezrozumienie.

Co mi dała moja miłość do Japonii?

Nauczyłam się tolerancji – zrozumiałam, że jakikolwiek wyłamywanie się ze schematów porządnie daje w kość. Założę się, że niektórzy rezygnowali z tego wszystkiego bo mieli zwyczajnie dość chamstwa ludzi, którzy ich otaczali.
Zainteresowałam się językiem japońskim do tego stopnia, że mam w domu słownik japońsko-polski i słownik znaków japońskich, które w wolnych chwilach przeglądam, a aktualnie jestem na dobrej drodze żeby zapisać się na kurs językowy :) Kto wie, myślę nawet o tym żeby związać z tym swoją przyszłość i iść na japonistykę.
Zobaczyłam, że komiksy są sztuką – piękno kresek niektórych mangaków jest porażające. Światło-cienie, tła, postacie. Wszystko dopracowane w najmniejszych szczegółach. Włożono w nie całe swoje serce. Historie poruszają i skłaniają do refleksji, a nie są bezsensowną bijatyką herosów jak amerykańskie “spidermany” itp. Sama nawet zaczęłam rysować ^^

Jednak najważniejszą rzeczą, którą uznaję za pozytyw jest shintoistyczne podejście do świata. Że to herezja, że sprzeniewierzam się wierze, w której mnie wychowano? Wcale nie, ale po prostu uważam, że ich zdanie jest w tej kwestii bardziej prawdopodobne niż nasze. Według shintoizmu nic nie jest śnieżno białe i kruczo czarne. Na bieli znajdą się ciemne plamy, a przez czerń prześwitywać będzie światło. Nie ma jasnego podziało na dobro i zło. Nawet najprzykładniejszy obywatel może zrobić coś złego, a nawet w najgorszym przestępcy czasami obudzi się sumienie. Nie wierzę, że istnieje sama biel i sama czerń – świat ginie w szarości…

Zainteresowanie to dało mi jeszcze coś – wieczne narzekania na brak kasy, ponieważ “muszę to kupić” ;) Ale co z tego. Miałabym te pieniądze wydać na fajki? Już wolę, że jest tak jak jest ^^

Podsumowując. Nigdy nie żałowałam, nie żałuję i nie będę żałować. Czekało i pewnie dalej czeka na mnie wiele złośliwości i nieprzyjemności, ale to nie powód żeby zrezygnować z czegoś co się dla mnie liczy. Jestem skazana na to żeby tłumaczyć ludziom do końca życia, że anime to nie “bajka”, albo wyjechać do Japonii. Tzn. pojadę tam na pewno, ale nie na stałe – za bardzo bym tęskniła za domem ^^

Czy żałuję? Nie, ponieważ mimo wszystkich złych rzeczy, anime, manga i sama kultura japońska dały mi więcej szczęścia, radości i uśmiechu (a czasami nawet łez) niż dałaby mi jakakolwiek inna pasja :)

Cheers! :*