Raajuuu! Ale dzisiaj miałam przeprawę! Ja w krótkim rękawku do szkoły, a tu popołudniu zrobiła się taka ulewa i zimo, że aż (o zgrozo!) nie chciało się z budynku ruszać. Do tego jak na złość moje autobusy postanowiły nie jechać… gdyby nie to, że dobrze poszedł mi włoski i fizyka (opłaciło się wczorajsze ślęczenie nad książkami do północy ;)), to okrzyknęłabym ten dzień jednym z gorszych jakie mi się przytrafiły!

Żeby odbić sobie jakoś zmęczenie wywołane przez PKS, stwierdziłam że napisze notkę o Tsubasie ^^ Już parę dni temu udało mi się obejrzeć drugi odcinek Shunraiki, więc nie pozostaje mi nic innego jak go w końcu omówić :)

W każdym razie jedno jest pewne – opłacało się czekać!

Streszczenie:

Prawdziwy Syaoran i dusza Sakury przebywają w Świecie Snów. Wkrótce przybywa klon Syaorana, po czym rzuca wyzwanie prawdziwemu, ponieważ wyczuwa od niego obecność pióra. Toczą oni zażartą walkę, jednak szala zwycięstwa przechyla się na stronę klona. Na szczęście Sakura ratuje prawdziwego Syaorana przed pewną śmiercią, osłaniając go własnym ciałem. Kiedy klon próbuje wyciągnąć pióro od prawdziwego chłopaka, ten się przebudza i próbuje mu przeszkodzić. Cała trójka przenosi się z powrotem do Japonii. Podczas wymiany ciosów, przypadkowo Sakura znajduje się na linii ognia i zostaje przebita mieczem przez klona. Następnie wyjawia, że ona także jest klonem i tuż przed zniknięciem życzy prawdziwemu Syaoranowi, aby odnalazł swoją Sakurę. Kiedy całe zamieszanie się uspokaja, prawdziwy Syaoran chce uzyskać od Yuuko informacje jak uratować obie Sakury (okazuje się, że Watanuki zapłacił swoimi wspomnieniami za to życzenie). Nasza czwórka – Syaoran, Fai, Kurogane i Mokona ruszają do kraju Clow pokonać Fei Wong Reeda!

Przemyślenia:

Na początek muszę powzdychać do grafiki! To prawda, że czekaliśmy 2 miesiące na kolejny odcinek, ale w tym wypadku jestem skłonna uznać, iż się to w stu procentach opłacało! Animacje, kreska, dynamika – wszystko było prześliczne :)

Szczególnie walka Syaoranów w Świecie Snów robi duże wrażenie – jest bardzo płynna i wygląda naturalnie. Po za tym pokazana jest w taki sposób, że zwraca się sporą uwagę na szybkość i zwinności bohaterów ^^ Naprawdę pod tym względem jestem zachwycona ^^

Co zaś się tyczy samej treści – Świat Snów był jedną z ważniejszych arc, ponieważ mamy tutaj ujawnioną jedną z głównych tajemnic TRC. Wcześniej dowiadujemy się, że główny bohater z którym sympatyzowaliśmy jest tak naprawdę klonem, a za kilkanaście rozdziałów CLAMP robi nam niespodziankę i stwierdza, że Sakura także niej jest prawdziwa! Tylko te Panie potrafią robić czytelnikom taką wodę z mózgu xD

Oczywiście mamy tu także kolejny moment zwrotny – Syaoran Klon po zabiciu Sakury w pewien sposób “wraca do siebie”. Przestaje być tym bezdusznym i bezrozumnym idiotą jak przez kilka ostatnich rozdziałów :)

Co dalej… a tak! Bardzo się ciesze, że twórcy postanowili umieścić w tym odcinku parę przebłysków z poprzednich arc. Celes i scena z rozmową Fai’a i Fei Wong Reeda, moment rozmowy przez drzwi Syaorana i Sakury w Infinity (później był fajny fragment kiedy Kurogane troszkę pocieszał Syaorana – nie wiem czemu, ale bardzo lubię tą specyficzną przyjaźń, która wytworzyła się pomiędzy tą dwójką ^^) i na koniec ujęcie ze wspomnieniami prawdziwego Syaorana i prawdziwej Sakury ^^

Czekałam też z niecierpliwością na scenę, gdzie ubierają prawdziwego Syaorana w ubranie klona – w mandze było to bardzo fajne ujęcie (nawet miałam je wydrukowane i wpakowane za mój szkolny identyfikator ^^ W tym roku już nie mam bo jako 2 klasa olewamy noszenie tych całych smyczy xD). Zawsze miałam wrażenie, że mimo tego, iż niby oba Syaorany wyglądają identycznie, to w tamtej scenie można było dostrzec tą dziwną, teoretycznie niezauważalną odmienność. Po prostu wyglądał inaczej niż przedtem – nie wiem czy to jest działanie na podświadomość, czy było tak w rzeczywistości. W każdym razie moim zdaniem jest różnica ;)

Apropo całej “klonowej” otoczki – nie wiem jak wy, ale ja lubię tą parkę. Bardzo cieszę się, że w rozdziale 221 dane było wreszcie Sakurze dokończyć to co zaczęła mówić tuż przed zniknięciem ^^ Jakoś tak Syaoran i Sakura zawsze będą dla mnie osobami, które są wprost dla siebie stworzone i nie może być inaczej! ^^ Tak było w CCSie i myślę, że tak będzie i tutaj :) Nie pozostaje mi nic innego jak czekać na śliczny happy end! ;]

Jedno w każdym razie jest pewne – szkoda że Shunraiki to tylko 2 odcinki. Były to naprawdę dobre OVAłki i cieszyłabym się gdyby zrobili z nich choć 3 epizodową serię jak Tsubasa Tokyo Revelation :) Mam jednak taką malutką nadzieję, że nie jest to ostatni Tsubasa jakiego widzimy w ruchu ;] Jakby nie było manga powoli dobiega końca (takie rewelacje jak teraz wymyślili, to się najstarszym góralom nie śniły!), więc kto wie czy nie zrobią może za rok jeszcze jednej serii, która będzie zakończeniem? ;) Byłoby miło!

Screeny:

Cheers! :*

Jestem okropna! Taka jest prawda… ale dobrze mi z tym ;P Po prostu na myśl, że Anglicy/Amerykanie ciągle czekają na suby Shunraiki, a ja już widziałam calutki odcinek z napisami, rozsadza mnie radość! No co? Zawsze to oni mają suby (i to w dodatku w ich języku!), a reszta świata czeka…. i czeka… i jeszcze czeka… ;) Tym razem będę złośliwa i powiem – “To wasza kolej poczekać!” ;D

Sam odcinek mnie pozytywnie zaskoczył – to prawda, że byłam bardzo podekscytowana perspektywą nowego Tsubasy, ale wiadomość, że Infinity i Celes arc nie zostaną z animowane trochę ostudziła mój zapał. Całe szczęście moje obawy poszły się, że tak powiem, paść, kiedy zobaczyłam pierwsze sekundy nowego epizodu ^^

Opening:

Piosenka ze wstępu jest wolniutka, spokojna i bardzo klimatyczna – muszę przyznać, że wpada w ucho. Jej tytuł to “SONIC BOOM”, a śpiewa ją (jedna z moich ulubionych wokalistek ^^) Maaya Sakamoto. Z animacji można wyłapać parę naprawdę dobrych ujęć jak np. to powyżej ;)

Ending:

W endingu mamy proste przypomnienie fajnych klatek z całego odcinka. Co zaś się tyczy piosenki, jest to “Kioku no Mori” zespołu FictionJunction. Dużo bitu i jakaś tak… dziwna – nie wpadła w moje gusta ;)

Streszczenie:

Nihon arc (fanom mangi to stwierdzenie powinno w zupełności wystarczyć ;])

Po załatwieniu spraw w kraju Celes (ojczyźnie Fay’a), bohaterowie starają się wydostać z zapadającego się świata. Magia Fay’a okazuje się niewystarczająca, aby wszyscy mogli się uratować, dlatego Kurogane odcina sobie lewą rękę jako zapłatę za bezpieczne odejście przyjaciela.

Światem, w którym ląduje drużyna jest Nihon – Japonia będąca ojczyzną Kurogane. Tomoyo wyjawia wojownikowi, że to ona była głosem, który słyszał w umyśle i który podpowiedział mu jak uratować maga. Bohater wspomina także wydarzenia z Celes – to jak zabił Króla Ashure. Następnie zjawia się Fay, po czym nasz czarnowłosy narwaniec zarabia porządny lewy sierpowy – jako “rewanż” ;)

Kolejnego dnia nasi bohaterowie spotykają się z Syaoranem. Tomoyo wyjaśnia im, że Sakure położono na drzewie wiśni, ponieważ pomoże jej to zregenerować siły. W chwilę później przybywa Fuuma – ma on przesyłkę od Yuuko dla Kurogane, którą jest sztuczne ramię. Cenę płaci Fay pod postacią błękitu swojego oka, a tym samym resztek jego magii. Zjawia się także Seishirou (brat Fuumy, a także dawny nauczyciel Syaorana), aby wypytać o poszukiwaną przez niego dwójkę wampirów. Kiedy ma odejść zostaje zatrzymany przez Syaorana , który wyzywa go do walki o pióro Sakury będące w posiadaniu mężczyzny.

Po dłuższych sekwencjach walki (w międzyczasie rozmowa pomiędzy Fay’em i Tomoyo wyjaśnia, że to księżniczka zapłaciła swoją magią za możliwość przeniesienia drużyny do Japonii, kiedy będą wracać z Celes. Tak samo dowiadujemy się co jest celem Fei Wong Reeda – przywrócenie do życia zmarłej osoby), naszemu bohaterowi udaje się złapać pióro, ale tym samym wyzwala się moc, która przenosi go do Świata Snu, gdzie znajdują się Sakura i Watanuki. Wkrótce przybywa tam także Klon Syaorana…

Przemyślenia:

Ciężko napisać te przemyślenia obiektywnie – niby te fragmenty w mandze były już dość dawno, ale trudno opisać ten odcinek i nie odnieść się do tego, z jaką dokładnością co do oryginału został wykonany :)

Idąc od początku – bardzo, bardzo, bardzo się cieszę, że postanowiono wpleść do tych OVA chociaż maleńki fragmencik Celesu! Myślę że bez tego, epizod wydawałby się dość mocno zakręcony i niezrozumiały (dla tych nieczytających oczywiście). Bo niby jak w wielkim skrócie wyjaśnić dlaczego Kurogane nagle nie ma ręki? Już rozumiem streszczenie Celes arc – pokazano, że Ashura został zabity oraz znalazły się także przebłyski z Yuuim (bratem Fay’a, który tak naprawdę nazywał się Fay, ponieważ nasz bohater zamienił się z nim imieniem. Mówiąc prosto: nasz Fay=Yuui brat naszego Fay’a, Yuui=Fay), ale w tym wypadku chyba to by nie wypaliło.

Scena, w której Kurogane obrywa od Fay’a – jak ja na to czekałam! Jak tylko zobaczyłam naszego czarodzieja wchodzącego do pokoju, to zapaliła mi się w głowie lampeczka – “To ta scena!” i jak się okazuje dobrze pamiętałam ^^ Ogólnie to lubię parkę FayxKurogane. Nie mówię tu o jakimś yaoi (mimo, że nie lubię tego gatunku, to CLAMP potrafi bardzo zgrabnie ująć takie wątki, że jakimś cudem mi w ogóle nie przeszkadzają :)), a o czysto przyjacielskiej relacji. Ich znajomość dużo dała tak jednemu jak i drugiemu ^^

Moment kiedy Fay oddał magię był bardzo fajnie zrobiony, ale że tak powiem, mnie zaskoczył. Kompletnie nie pamiętałam, że te sceny są właśnie w Japonii! Teraz kiedy już nasz czarodziej nie ma magii, może skopać innym tyłki za pomocą swojej wampirzej siły (która w mandze była świetnie pokazana – szczególnie wydłużające się paznokcie alias pazury xD).

Przybycie Sheishirou mnie rozbroiło – wymiana uśmiechów pomiędzy braciszkami okropnie mnie rozbawiła. Tacy wredziole, ale jak widać, kiedy trzeba potrafią być całkiem uroczy ^^

Już kilka razy przewijałam sobie scenę z przywołaniem miecza przez Syaorana! Nie wiem dlaczego pojawił się ogień, ale wyglądało świetnie! :) Po za tym budzi się we mnie sentyment kiedy widzę ten oręż. Jeszcze zdanie “Jesteś podobny do swego ojca” dopełnia obraz. W dodatku teraz, gdy już wiem co się stało z CCS Sakurą i CCS Syaoranem (216 rozdział TRC zawiera wszystkie odpowiedzi) aż mam ochotę się uśmiechać (uroczo ^^), krzyczeć z niedowierzaniem (“Że co!?”), śmiać (“Ale nas CLAMP przechytrzył!”) i płakać (“Jak mogli im to zrobić?!?!?!”) jednocześnie! Wracając jednak do anime – miecz zdecydowanie mnie rozczulił :)

Sama walka była zrobiona całkiem widowiskowo, ale gdyby nie było TEJ sceny to bym nie wybaczyła scenarzystom! Obserwując jak Syaoran i Sheishirou ścierają się ze sobą, trwałam w oczekiwaniu – “Będzie czy nie?”. Mój wewnętrzny diablik tylko szeptał “Do dzieła Sheishirou – przywal Syaoranowi tak, żeby musiał wyciągnąć asa z rękawa!”. Wiem, jestem okropna, ale nie mogłam wytrzymać! xD Całe szczęście nasz chłopak postanowił wreszcie użyć pełnej mocy i BYŁO moje kochane Raitei Shourai! Możecie stwierdzić, że zwariowałam, ale nie ważne ile razy bym oglądała te sceny i tak mam uśmiech od ucha do ucha – przypomina mi się jego tatuś! Ile to razy wykrzykiwał on te słowa w CCSie i ratował Sakurze skórę? ^^ Przepraszam, ale ta para włącza u mnie fangirl mode xD

Ogólnie pierwsze OVA wywarło na mnie pozytywne wrażenie. Jedynie przyczepię się trochę do kreski bo nie podobała mi się w niektórych ujęciach. Do tego to mocne stonowanie kolorów (mam nadzieję, że nie tylko ja zauważyłam, że barwom brakowało jaskrawości) jakoś tak spłyciło odbiór wizualny. Za to wrażenia słuchowe są bardzo pozytywne! Podobała mi się ta spokojna melodia w tle odcinka – chętnie bym ją sobie skądś ściągnęła ;P

Co tu dodać na koniec? W następnym odcinku zobaczymy walkę Prawdziwy Syaoran vs. Klon Syaoran. Będzie smutno… Z rozdziałów mangi opowiadających właśnie te fragmenty, pamiętam tylko to – smutek. Zobaczymy czy uda im się to dobrze oddać – kolejny epizod “już” 15 maja ^^

Screeny:

Ujęcia 02, 14 i 59 szczególnie mi się podobają. Swoją drogą to przepraszam za taki ogrom obrazków, ale nie mogłam się powstrzymać xD

Cheers! :*