Raaaany! Mam dość! 2 godziny uczyłam się miast świata na geo bo jutro mam sprawdzian :/ Powiecie mi po co uczyć się jakichś 250 miast i ich położenia na mapie, skoro w normalnym życiu wystarczy, że sięgnę po atlas i wszystko mam czarno na białym? Jakaś paranoja – dlatego właśnie nigdy nie lubiłam geografii :/

Żeby nabrać oddechu po tym wzmożonym umysłowym wysiłku, zasiadłam sobie do kompa w celu napisania jednej z zaległych notek – padło na Talesy… :) Później zabieram się za czytanie Furuby (codziennie zaliczam tomik ^^)

Trochę szkoda, że to już koniec tej bardzo dobrej serii, ale nie można rozpaczać – w końcu dostaliśmy w tym sezonie Tears to Tiara, prawda? :)

PS: I kto mówi, że oglądanie anime nic nie daje? Aż do obejrzenia tego odcinka, nie miałam pojęcia, że podanie komuś lewej reki jest symbolem “bezgranicznego zaufania, przyjaźni oraz braterstwa, ponieważ znajduje się ona bliżej serca” ^^ Fajny zwyczaj :)

Streszczenie:

Drużyna nie potrafi przekonać Vana do zmiany zdanie, więc rozpoczyna się walka. Mimo potężnych ataków i ogromnych wysiłków, nie udaje im się nic zdziałać. W końcu Tear zaczyna śpiewać pewien foniczny hymn, którego uczył ją w dzieciństwie brat. Dzięki niemu Van zaczyna tracić kontrolę nad uwięzioną w jego ciele mocą Lorelei, co daje przyjaciołom szansę na zwycięstwo. Luke wyprowadza ostateczny cios.

Kiedy jest już po wszystkim i Eldrant zaczyna się rozpadać, bohaterowie chcą uciekać, ale okazuje się, że Luke zostaje. Obiecał Lorelei, że ją wyzwoli i musi dotrzymać słowa. Drużyna z daleka widzi, jak budynek się rozpada.

Minęły dwa lata i ekipa spotyka na miejscu upamiętniającym Luke’a (wszyscy inni myślą, że chłopak zginął, ale przyjaciele nie chcą w to uwierzyć). Kiedy już mają wracać, nagle z oddali nadchodzi postać. Nasz czerwonowłosy narwaniec wrócił, tak jak to obiecał ^^

Przemyślenia:

Jak na ostatniego bossa przystało, walka musiała być długa i trudna. Podobało mi się pewna rzecz. Jak to na RPG przystało, kiedy kończymy grę, nasze postacie są na maxa wyexpione, używają najmocniejszych czarów, itp. Tutaj było to samo! :) Jak we wczesniejszych momentach ataki magiczne pojawiały się sporadycznie, to tym razem każdy pokazał co miał najmocniejszego ;] Miałam jeszcze nadzieję, że zobaczymy Luke’a z jakimś super-ultra-extra-ciach, ale niestety scenarzyści postanowili inaczej – cóż… ;)

Słyszałam też, że niektórzy narzekają na zakończenie wątku miłosnego. Nie wiem, może ja jestem dziwna, ale moim zdaniem wyszło całkiem romantycznie ^^ Szczerze mówiąc jakoś nie widzę tej serii z zakończeniem jak Tear ląduje Luke’owi w ramionach, po czym mamy pocałunek itp. Takie lekkie zarysowanie bardziej pasuje do tej serii, jak i do charakteru tych dwojga. Ostatnie sceny było bardzo urocze – po dwóch latach w końcu się spotykają, Tear płacze, a czerwonowłosy stwierdza, że przecież obiecał, że wróci. Romantyczne! Mnie więcej nie trzeba ^^ <= zdecydowanie jestem niepoprawną romantyczką… zresztą już kiedyś to wspominałam ^^

W ogólnym podsumowaniu muszę powiedzieć, że całość jest naprawdę świetna! Jeśli ktoś jest miłośnikiem japońskich erpegów, to znajdzie tu wszystko to co tak uwielbia – barwnych bohaterów, każdego ze swoją własną historią, zakręconą fabułę oraz bardzo dobrą realizację :)

Właśnie! Bohaterowie :) Luke mnie na początku strasznie denerwował (nienawidzę użalających się nad sobą bohaterów!). Chłopaczek myślący, że jest pępkiem świata itp. Po “przemianie” zdecydowanie zyskał w moich oczach. Może i czasami był już odrobinkę zbyt słodki, ale to już mi tak nie przeszkadzało ^^ Moimi ulubieńcami praktycznie od początku byli Guy, Jade i Tear ;] Dziewczynę polubiłam już w pierwszym momencie! Silna, niezależna kobieta – zdecydowanie wielki plus! Do tego jej głos jest prześliczny ^^ Udało mi się znaleźć śpiewany przez nią hymn w wersji mp3. Przyjemny utworek – znajdziecie go TUTAJ :) Guy to taka postać, którą ciężko nie darzyć sympatią. Mimo tragicznej przeszłości zdolny był wybaczyć i był dla Luke’a prawdziwym przyjacielem :) Jade natomiast to postać pełna złośliwości, sarkazmu i ironii – uwielbiam takie xD Jego seiyuu także zasługuje na pochwałę bo pasował mi świetnie do takiej “drażliwej” roli ;) Jeszcze można dopisać naszą słodką-maskotkę, czyli Mieu, ale czy istnieje ktoś kto go nie polubił? ^^

Co jeszcze? A tak! Ciekawi mnie co oznaczało to drgnięcie palców Ascha – czyżby on także przeżył? Byłoby to wielce wskazale, ponieważ żal mi trochę Natalii. Ona i Guy to potencjalna para (co chcecie? ładnie wyglądają razem :)), ale jednak Asch jest “tym jedynym” xD

Na koniec jeszcze dodam, że tytuł ogromnie mi się podobał :) Z przyjemnością zaznajomię się z innymi częściami serii “Tales of…” w wersji animowanej, a może i uda mi się skombinować ps2 żeby rzucić okiem na grę ^^ Ech… chciałabym żeby Final Fantasy też tak zrobili [rozmarzenie] Trochę nuży mnie to, że teraz cały przemysł związany z FF obraca się wokół części 7. Ja wiem, że była ona świetna i w ogóle, ale naprawdę apeluje, żeby Cloudowi, Aeris i Tifie dano wreszcie spokój. Na przykład na postawie 8 i 9 (grałam na razie tylko w te trzy części) także można byłoby zrobić bardzo dobre anime. Z FFVIII byłby śliczny romans/dramat, zaś FFIX to średniowieczne, przygodowe RPG jak się patrzy :) …pomarzyć wolno każdemu… ^^

PS: Zamówiłam kolorowy filc, więc pierwsze eksperymenty z szyciem plushie już za niedługo [szatański uśmiech] Jeśli się uda to będę kombinować z wykonaniem Mieu ^^

Screeny:

Cheers! :*

Tym sposobem został nam już tylko jeden odcinek :( Niektórzy z was pewnie mają go już za sobą bo ukazał się na dniach, ale ja jeszcze nie zdążyłam go ściągnąć, więc póki co postanowiłam dodać wpis z poprzednimi epizodami.

Jako, że jest to już praktycznie koniec Tales of the Abyss, ściągałam odcinki w dość wysokiej jakości – pomyślałam, że jeśli autorzy szykują nam jakieś fajerwerki graficzne, to fajnie byłoby je obejrzeć w wysokiej rozdzielczości ^^

Odnosząc się do samej treści – czeka nas bardzo smutna paczuszka :( Dochodzę do wniosku, że Japończycy chyba naprawdę się, źle czyją jeśli nie uśmiercą, któregoś z głównych bohaterów [wzdycha]

PS: Miałam dodać dziś jeszcze post SC ep.77, ale nie mam siły – właśnie wróciłam z kościoła i jakoś brak mi natchnienia ;)

ODCINEK 23:

Drużyna chce zatrzymać przepływ cząsteczek w Bramie Radiacji i Bramie Absorpcji. Na miejscu grupa Tear spotyka Vana – okazuje się, że udało mu się choć na chwilę odzyskać ludzką postać. Następnie toczą walkę z Mohsem, który chce wykorzystać kolejny klon Iona w celu odczytania ostatniego proroctwa. Tymczasem pozostała część ekipy, na czele z Luke’iem, natyka się na Largo. Mężczyzna chce im przeszkodzić nawet mimo tego, że musi walczyć przeciwko swojej córce (to on jest prawdziwym ojcem Natalii). Obu drużynką udaje się wypełnić swoje misje, a tym samym droga do Eldrant stoi przed nimi otworem.

ODCINEK 24:

Cisza przed burzą. Jako, że połączone siły Malkuth i Kimlaski planują atak na Eldrant, nasza drużyna ma odrobinkę czasu na odpoczynek. Wszyscy starają się spędzić go jak najmilej – na rozmowach, czy też rozmyślaniach. W końcu przychodzi moment ataku. Bohaterowie widzą jak rozbija się statek powietrzny Ascha i postanawiają wylądować w tym samym miejscu na Eldrancie.

ODCINEK 25:

Ekipa znajduje rannego brata Noelle. Chłopak opowiada im o Aschu. Drużynka postanawia go odnaleźć. Wpadają na niego dość szybko, ale jednocześnie Luke i Asch wpadają w pułapkę i zostaję odseparowani od reszty grupy. Tym sposobem przyjaciele muszą się sami zmierzyć z Synciem (klonem Iona) oraz Legrettą. Tymczasem Luke i Asch walczą miedzy sobą, aby wreszcie rozstrzygnąć kto jest “prawdziwym Luke’iem fon Fabre”. Wygrywa nasz Luke po czym zmuszony przez Ascha, który zostaje strzec tyłów, biegnie kontynuować misję. Reszta drużyny także rozprawia się ze swoimi oponentami. Wszyscy spotykają się po drodze. Kiedy wszystko wydaje się iść dobrze, w Luke’a wnikają fonony z ciała Ascha co jednocześnie jest symbolem śmierci tego drugiego. Ekipa rusza, aby doprowadzić wszystko do końca!

Przemyślenia:

A jednak – szczerze mówią przez cały czas miałam wrażenie, że Asch przeżyje. Tyle że Japończycy uwielbiają wpakowywać dramaty do ich jRPGów, a taki rozwój wypadków tylko nasila oddziaływanie gry na nasze uczucia… Oni kochają nas katować! Kreowani przez nich bohaterowie tak szybko wkradają się w nasze serducha, że później prawdziwie odczuwa się ich stratę :( To jest wielki plus dla ich produkcji, ale jednocześnie ogromny minus – nie lubię być smutna!

Powrót Vana nie jest jakiś szczególnie zaskakujący. We wszystkich szanujących się japońskich RPGach, żeby wykończyć głównego bad boya, należy go załatwić co najmniej kilka razy. Do tej pory Van zginął tylko raz, a tym samym ma jeszcze okazję na wielki come back ;P Swoją drogą to dobrze, że pozbyli się już Mohsa – mutacja bohatera w jakieś ohydztwo (kolejny musowy element ichnich RPG) to coś czego akurat nie znoszę – błeeeee xD

Odcinek 24 to kolejny element, który wprost musiał się pojawić! Mieliśmy ujęcia wszystkich bohaterów w różnych sytuacjach, rozmawiających o przyszłości, tej bliższej i tej dalszej :) Okropnie podobała mi się scena, kiedy to Mieu chciał lecieć do Luke’a (moment kiedy nasz czerwono-włosy i Tear siedzieli na dachu “samolotu” ^^), a Noelle musiała go powstrzymywać z użyciem siły xD Fajny humorystyczny akcent ^^ Chce mieć takiego Mieu na własność! :) Mam w planach małe eksperymenty nad robieniem plushie, więc jeśli się powiodą to na sto procent zrobię sobię maskotkę Mieu ;] Hahaha może nawet wpakuję fotkę, gdyby jakimś cudem mi wyszedł xD <== piszę “cudem” bo nigdy wcześniej nie szyłam czegoś na poważnie!

Lubię fragment kiedy Tear śpiewa hymn w katedrze. Ten utworek jest okropnie ładny, a znalazłam go kiedyś w całości na youtubie, więc liczę, że po małych poszukiwaniach znajdę wersję downloadable ;) Cieszę się także z małego akcentu w postaci “dziękuję” Iona ^^ (powracanie zmarłych bohaterów – następny element, którego nie mogło zabraknąć :))

Jak już wcześniej pisałam, śmierć Ascha odrobinkę mnie zasmuciła, za to Sync i Legretta kompletnie nie wywarli na mnie żadnego wrażenia. Chłopak był irytujący, a major? Zakochane kobiety robią rożne głupstwa… [wzdycha]

Tak teraz patrze na to co napisałam i dochodzę do wniosku, że powinnam stworzyć coś ala “Japońskie RPG od podszewki” ;) Naprawdę można byłoby wypisać tyle elementów, które występują w takich grach masowo i które są swoistymi wyznacznikami gatunku, że miejsca by pewnie zabrakło ;P …skłania to do maleńkiej refleksji – skoro schematy są powielane aż do takiego stopnia, to dlaczego siedzimy jak idioci przy ekranie ze słowami “jeszcze 5 min i naprawdę kończę!”? Tutaj miejsce na piedestale ma fabuła, której nie znajdziemy nigdzie indziej ^^

Jeśli już o jRPGach mowa – muszę zamówić sobie wreszcie tego Last Remnanta! Demko bardzo mi się podobało :) Dużo innowacyjnych rozwiązań, ciekawe walki i błogosławiona opcja “angielskie napisy, japońskie głosy” ;) Nic tylko czekać na kuriera xD

Cheers! :*

Jestem w końcu równo z subami :) Ale po części trochę się smucę, ponieważ zbliżamy się do końca :( Jakby nie było, zostały jeszcze tylko 4 odcinki…

Ale nie wybiegajmy myślą do przodu, a skupmy się na tym co aktualne :) Dzisiejsza paczuszka była naprawdę dobra – okropnie podobała mi się animacja! Wszystko było tak niesamowicie dynamiczne i aż iskierki z ekranu leciały ;) Kiedy główni bohaterowie rzucali czary dopadł mnie radosny chichot – to było dokładnie tak jak w jRPG! Naprawdę Talesy… długo pozostaną w mojej pamięci bo dla takiej maniaczki japońskich rpegów jak ja, oglądanie tej serii to miód dla oczu :) Do tego było też sporo melancholijnych fragmentów – jakoś tak nawet smutno mi się zrobiło przy niektórych momentach…

ODCINEK 18:

Drużyna wyrusza do Bramy Absorpcji, aby powstrzymać odwrotny bieg cząstek materii, a tym samym zapobiec zawaleniu się Ziem Zewnętrznych. Na miejscu Luke i Tear spadają w przepaść, ponieważ zawala się pod nimi ścieżka. Całe szczęście nic im nie jest – kontynuując wędrówkę znajdują Vana. Perswazja nie pomaga im powstrzymać mężczyznę, tak więc zaczyna się walka. Luke jednak ciągle się waha i nie potrafi zadać ostatecznego ciosu. Kiedy chłopak jest w wielkim niebezpieczeństwie, zjawia się reszta ekipy i razem udaje im się pokonać Vana. Nasz bohater używając hiperrezonansu przywraca normalny bieg cząsteczek. Po miesiącu widzimy, że wszystko wróciło do normy, ale Asch ciągle wydaje się być czymś zaniepokojony…

ODCINEK 19:

Tear i Luke odwiedzają Mistrza Iona, aby dowiedzieć się gdzie jest Asch. Co prawda nie udaje im się uzyskać tych informacji, ale za to spotykają Jade’a, Guy’a i Natalie. Okazuję się, że zarówno na Malkuth jak i na Kimlaskę napadły dziwne oddziały pod sztandarami przeciwnego państwa. W ten sposób Mohs chciał skłócić niedawno zjednoczone kraje. W międzyczasie Ion zostaje porwany przez Mohsa i Anise, która przez cały czas była szpiegiem tego pierwszego. Dowiadujemy się, że przetrzymywano jej rodziców jako zakładników. Ion zostaje zmuszony do odczytania ostatniego Score. Ten wielki wysiłek pozbawia go resztek energii. Ostatnim tchnieniem ratuje jeszcze Tear od złego wpływu miazmy po czym żegna się ze wszystkimi i rozpływa w migoczące iskierki…

ODCINEK 20:

Drużynka wybiera się do Góry Roneal, mając nadzieję, że znajdą tam Ascha. Tymczasem Arietta wyzywa Anise na pojedynek – nasza bohaterka się zgadza. Ekipa dociera wreszcie na miejsce. Spotykają Ascha i dowiadują się, że Van jednak żyje i zaabsorbował on Lorelei. Aby ją uwolnić muszą użyć klucza – Miecza i Klejnotu. Ten pierwszy otrzymał Asch, ale wszystko się komplikuje, gdy dowiadujemy się, że Luke nie znalazł swojej części. Bohaterowie przenoszą się na Wyspę Feres chcąc znaleźć sposób na zatrzymanie miazmy. Znajdują tam Mohsa – mężczyzna przemienia się w potwora, ponieważ dla zdobycia mocy wchłonął cząstki Siedmiu Fononów. Na unoszącej się w powietrzu zreplikowanej Wyspie Hod, leci ogłosić ludom, że przywróci Score, od którego oni odeszli. Następnie przychodzi czas pojedynku – Anise udaje się pokonać Ariettę. Dziewczyna ginie, a Largo – jeden z Boskich Generałów, poprzysięga, że ją pomści.

ODCINEK 21:

Miazma rozprzestrzenia się po całym świecie, a niestety ani Malkuth, ani Kimlaska nie wiedzą co czynić. Oba państwa wspólnie się naradzają, a w tym czasie nasi bohaterowie mają czas na odpoczynek. Dowiadujemy się na przykład kto jest prawdziwym ojcem Natalii – Luke wcześniej znalazł tajemniczy wisiorek ze zdjęciem małej dziewczynki i datą urodzenia – wszystko pasuje do aktualnej księżniczki Kimlaski. Okazuje się, że łańcuszek należy do Largo – Boskiego Generała! Asch chce spotkać się z Lukiem. Chłopak aranżuje spotkanie tak, że Asch spotyka się ze swoimi rodzicami. Następnie bohaterowie udają się do Spinozy – mężczyzna nie wie jak powstrzymać mizmę. Jade zna pewną opcję, trzeba by było zgromadzić 10 tysięcy Fonistów, a następnie użyć hiperrezonansu. Wszyscy by zginęli, ale miazma zostałaby zniszczona. Drużyna od razu odrzuca tą opcję, ale okazuję się, że poprzez Luke’a Asch słyszał całą rozmowę i postanawia wprowadzić ten plan w życie wykorzystując repliki!

ODCINEK 22:

Ekipa dociera na szczyt wieży, gdzie Asch chce dokonać hiperrezonansu. Zostają tam zaatakowani przez Dista, ale Jade za pomocą potężnej magii szybko się z nim rozprawia. Asch wyjawia replikom swoje plany. Jeśli zgodzą się oddać życie to pozostałe repliki będą mieć zagwarantowany spokojny byt. Władze królestw zgadzają się na ten plan, ponieważ nie ma żadnej alternatywy, jednak Jade proponuje jeszcze okrutniejszą opcję – to Luke użyje hiperrezonansu zamiast Ascha, a tym samym poświęci swoje życie – zginie replika, nie oryginał. Przyjaciele chcą go od tego odwieść, ale on zgadza się na tą propozycję. Następnego dnia ma się wszystko rozstrzygnąć, jednak zjawia się Asch i zakłóca ceremonię. Jade go odciąga, a Luke wywołuje hiperrezonans. Pojawiają się pewne zakłócenia, przez co Asch postanawia trochę dopomóc chłopaka. Kiedy jest już po wszystkim, okazuje się, że miazma zniknęła, a Luke (w którego dłoni pojawił się Klejnot) i Asch są cali i zdrowi… z pozoru. Po badaniach wynika, że komórki Luke’a się szybko rozpraszają i w krótkim czasie doprowadzi to do jego śmierci. Nie wyjawia on tego przyjaciołom, ale Jade wyłapuje kłamstwo, a Tear udaje się podsłuchać ich rozmowę…

W najbliższym czasie pewne jest, iż opiszę “Tsubasa Chronicle: Shunraiki” i “La Corda D’Oro ~secondo passo~” – każda z tych OVA to tylko 2 odcinki, więc nie powinno to sprawić problemu (a na pewno przyniesie mi dużo radochy xD). Wracając jednak do dzisiejszego tematu głównego. Praktycznie każdy z odcinków miał do zaoferowanie jakieś świetne sceny/ujęcia/fragmenty i to o nich chciałabym trochę ponawijać ;]

W 18 bardzo podobał mi się atak Guy’a! Był taki… japońsko-rpegowy xD Nie wiem jak to wyrazić, ale mam nadzieję, że wiecie o co mi chodzi. Krzyknął nazwę, następnie ponadnaturalnie wybił się w powietrze, jego miecz zaczął świecić – mówię o czymś takim ^^ Chociaż trochę się na początku zawiodłam – wykończyć głównego bad boya tak od razu? Wydawało mi się trochę dziwne (oczywiście nie przeczę, że widok załatwionego Vana sprawił mi sadystyczną radochę ;P), więc dobrze, że nie okazało się to całkowitym końcem ;)

19-tka to bardzo, bardzo smutny moment – nie przeczę, że czułam wilgoć pod powiekami. Ion jakoś zawsze był taki miły, pogodny – sympatyczność aż od niego promieniała i naprawdę zrobiło mi się żal kiedy odszedł ;( Choć kiedy głębiej nad tym pomyślę, to większe wrażenie robiła chyba reakcja otoczenia. Luke trzymający go w ramionach po czym Ion rozpada się na gwiazdeczki – niesamowite ujęcie :( W odcinku tym widać było także powoli zacieśniające się więzy pomiędzy Lukiem a Tear – w rozrachunku całej serii jest to bardzo uroczy wątek ^^

Idziemy dalej – śmierć Arietty w 20 mnie nie ruszyła. Prawdopodobnie retrospekcje z jej życia miały w nas wzbudzić współczucie dla jej osoby, ale w moim przypadku to nie wyszło. Zawsze wydawała mi się dość denerwującą postacią. Za to Anise to jedna z moich ulubienic, więc porządnie mnie zdziwiło, że okazała się zdrajczynią! Jakoś Japończycy lubią ten motyw, że z pozoru dobra postać okazuje się szpiegiem, po czym w jakiś sposób udaje jej się odkupić swoje winy (najczęściej umierając, tak więc cieszę się, że tu nie wybrali tej opcji! ^^).

21… co tu dużo mówić – Luke zrobił dobrze doprowadzając do spotkania Ascha ze swoimi prawdziwymi rodzicami. Miło było zobaczyć tego twardziela w bardziej “ludzkiej” skórze :) Zastanawiam się co powoduje, że Asch odpycha od siebie wszystko i wszystkich – prawdopodobnie jest umierający, tylko z jakiego powodu?

Epizod 22 to plejada wspaniałych ujęć! ;] Miałam niemały dylemat co umieścić na screenie tytułowym. Magia Jade’a (jakoś tak szybko rozprawił się z Distem, ale za to w jakim stylu! – fajerwerki tryskały z ekranu, a ja mogę tą scenę oglądać na okrągło :)), Luke wywołujący hiperrezonans (naprawdę chłopak przeszedł długą drogę w tej serii :) Na początku był śmieszny, następnie denerwował mnie do niebezpiecznych granic, a teraz potrafię mu prawdziwie współczuć. Jak to jest wiedzieć, że nie ma się swojego miejsca na ziemi? Jak to jest zgodzić się umrzeć zamiast innej osoby tylko dlatego, że wydaje się on być mniej wartościowy? Z czasem ten dureń zdobył u mnie szacunek), czy też może smutna Tear (to było do przewidzenia, że nie uda się Lukowi ukryć swojego stanu i że jeśli ktoś ma usłyszeć/podsłuchać prawdę, to będzie to właśnie ona :)). Wybór jednak padł na naszą dwójkę Światełek Świętego Płomienia – ten screen po prostu ma to coś ;)

Naszła mnie też taka refleksja – Luke w pewnym sensie przypomina mi Squalla z Final Fantasy 8. Oboje z początku byli postaciami, za którymi średnio przepadałam (oj, ciągle pamiętam jak sama miałam ochotę wykończyć Squalla podczas grania w FF8 ;P), ale w miarę rozwoju historii stają się bardziej otwartymi, przyjaznymi, troszczącymi się o innych osobami. Dwójka idiotów, których mogłabym aktualnie uściskać (PS: A kto sprawił, że się zmienili? Oczywiście kobiety ;P ). Swoją drogą nie mogłam się powstrzymać! To już taki mój głupi sentymentalizm, że kiedy tylko pomyślę o FF8 wprost muszę obejrzeć scenę tańca Squalla i Rinoi! Niesamowicie romantyczna i bardzo urocza – to właśnie od niej zaczęła się moja przygoda z jRPG ^^ Sami zresztą powiedzcie, czyż nie jest wspaniała? ^^

Dobrze, kończę już te moje wywody i idę się położyć (mam dziwne wrażenie, że mam gorączkę, ale ja się tak łatwo nie dam! ;]) – wypiłam Red Bulla, ale jakoś szczególnie mnie nie obudził (skrzydła też bynajmniej mi nie wyrosły xD). Może się trochę prześpię to mi przejdzie, a potem zabieram się za oglądanie Special A ^^

Cheers! :*

Miało być wczoraj… tak… no bo wiecie… … … OK! Przyznaję się! Nie miałam wczoraj weny twórczej ;] Za to dzisiaj już jak najbardziej postanowiłam trochę nadrobić zaległości ^^

Talesy… to seria, która mnie niesamowicie zdumiewa pod pewnym względem. Kiedy odcinki innych anime przelatują mi bardzo szybko (“Jak to?! Już jest koniec?!?!?! Przecież dopiero był początek epizodu!”) to w tym wypadku mam wrażenie, że spędzam przed ekranem cały dzień, a minie zaledwie godzina! Najlepsze jest to, że wcale nie jest to spowodowane nudą (oglądając White Album wprost błagałam żeby się wreszcie skończył), ponieważ cały czas wlepiam się w monitor z zapartym tchem ^^

Odchodząc jednak od tematu – ściągam sobie właśnie demko do The Last Remnant, czyli nowego jRPG studia Square Enix (tak, tak, to Ci od Final Fantasy), który w połowie marca ukaże się na PC! Okropnie cieszę się na tą wiadomość ^^ Macie jak w banku, że opiszę moje pierwsze wrażenie ;] Wszystkich zainteresowanych odsyłam poszukać sobie gdzieś downloadu – to “tylko” 1gb ;P Chciałam o tym wspomnieć właśnie w tej notce, ponieważ Tales of the Abyss pierwotnie także było tylko grą.

Teraz już zapraszam na streszczenia ^^

ODCINEK 14:

Od teraz celem drużyny jest zatrzymanie wibracji rdzenia planety, ponieważ przez to Qliphoth zamienia się w ciecz. Aby tego dokonać muszą skonstruować pewną, specjalną maszynę, którą wykona dla nich ekipa inżynierów (w dość podeszłym wieku xD). Kiedy znajdują się w mieście Daath, zostają zaatakowani przez Ariette. Udaje im się wyjść z tego cało, ale okazuje się, że wydarzenia te przebudziły ukryte wspomnienia Guy’a. Okazuje się, że jego siostra jak i wiele służek zginęły na jego oczach, to właśnie stąd wziął się jego strach przed kobietami. Następnie ekipa dociera do Drzewa Sephirotha, aby dokonać potrzebnego pomiaru.

ODCINEK 15:

Dwie skłócone klasy inżynierów – I i M, wspólnie pracują nad urządzeniem potrzebnym przyjaciołom. Drużyna postanawia, że skoro nie zapobiegną upadkowi Ziem Zewnętrznych, to może celowo umieszczą je na tym samym poziomie co Qliphoth. Nie chcą jednak samotnie decydować o losie całego świata, dlatego postanawiają jeszcze raz spróbować przekonać Kimlaskę i Malkuth, aby podpisały rozejm. Natalia początkowo boi się wrócić do stolicy, ale po rozmowie z Ashem zmienia zdanie. Już w Baticulu udaje im się przekonać władcę, aby im pomógł, a Natalia zostaje ponownie zaakceptowana przez swojego przybranego ojca. Rozmowy pokojowe odbywają się w Mieście Julii, tam też Guy dowiaduje się, co naprawdę było przyczyną zniszczenia Hod – eksperymentowano na pewnym 11-letnim dziecku o nazwisku Fende… teraz znanym także jako Van Grants.

ODCINEK 16:

Drużynka znajduje się w Mieście Rzemieślników, aby odebrać swoje urządzenie i załadować je na Tartarusa. Mają jednak pecha, ponieważ znajduje ich Legretta – jedna z Sześciu Boskich Generałów. Udaje im się uciec, ale zostaje to okupione śmiercią wszystkich członków Klasy M i Klasy I. Przy okazji dowiadują się także co zamierza Van – okazuje się, że chce on zniszczyć cały współczesny świat, a następnie odtworzyć go w postaci repliki. Jego zdaniem, tym sposobem uwolni wszystkich od ślepego podążanie za proroctwami Score. Kiedy ekipie udaje się dotrzeć do rdzenia, zostają zaatakowani przez Synca. Dowiadujemy się, że jest on jedną z nieudanych replik Mistrza Iona, zaś podróżujący z ekipą Ion to ostateczna replika prawdziwego Mistrza. Gdy wszyscy zbierają się do odlotu, Luke znów zaczyna świecić, zaś przez Tear zaczyna przemawiać prawdziwa Lorelei. Następnie dziewczyna traci przytomność…

ODCINEK 17:

Tear ciągle leży nieprzytomna w szpitalu, jednak drużyna tak czy siak postanawia ją zabrać ze sobą. Tylko ona może aktywować Obręcze Przejścia, które przysłużą się w bezpiecznym opuszczaniu Ziem Zewnętrznych. Luke idzie odwiedzić dziewczynę, po czym zastaje ją w pełni przytomną. Tear pragnie zostać sama, gdyż nie chce aby ktokolwiek widział jej słabości, ale chłopak nie ma zamiaru jej zostawić, ponieważ się o nią martwi. Ekipa po kolei odwiedza wszystkie Sephirothy, aby Tear mogła aktywować Obręcze. Kiedy w nocy zatrzymują się na nocleg pod gwiazdami, a wszyscy już śpią, dziewczyna spotyka Vana. Chce on przeciągnąć ją na swoją stronę. Pojawia się także Asch i zaczyna atakować mężczyznę. Cała potyczka się szybko kończy. Następnego dnia przyjaciele docierają do Keterburgu, aby stamtąd dotrzeć na Górę Roneal. Po aktywacji ostatnich pierścieni, okazuje się, że były one pułapką i wywołują odwrotny skutek od zamierzonego. Jeśli tak dalej pójdzie, Ziemie Zewnętrzne zaczną się walić!

Co zaś się tyczy samych odcinków. W 14 odkryliśmy co łączyło Vana i Guy’a. Bardzo się cieszę, że nasz blondynek postanowił zaniechać zemsty, a tym samym zerwać swoją znajomość z tym niemilcem! Nawet mimo tego, że już wiem co przytrafiło się Vanowi (eksperymenty na ludziach?! Brrr…) to i tak nie potrafię go żałować. Fajne jest także to, że wreszcie Guy’owi zaczyna przechodzić kobietofobia xD

W 15 epizodzie bardzo podobała mi się scena z Aschem i Natalią. Ten czerwonowłosy uparciuch zasługuje na kogoś, kto zawsze byłby przy nim i tym kimś jest Natalia. Wspólnie dorastali, dzielą wspólne wspomnienia i obietnice. Przyjemnie patrzy się na tą dwójkę ^^ Do tego sytuacja ta sprowokowała scenę z Tear i Lukiem. Podtekst tej rozmowy jasno przekazywał – “Jestem tu z Tobą, istnieją osoby, dla których jesteś ważny” :) …wspominałam już może, że lubię wątki miłosne w jRPGach? xD

Następny odcinek przysporzył mi spore trudności w wyborze screena tytułowego – zastanawiałam się nad fajnym ujęciem Legretty, Synciem bez maski, walczącym Luke’iem i smutnym Ionem. Padło na najbardziej dynamiczne ujęcie, ponieważ lubię sceny walki w tym anime. Zawsze bardzo ładnie wychodzą ^^

Jeśli zaś chodzi o wydarzenia – naprawdę się zdziwiłam, że Ion to także replika! To, że Sync jest kopią Mistrza Iona, było wiadomo praktycznie od początku, ale że nasz Ion także nie jest prawdziwy to prawdziwe zaskoczenie! Może to właśnie dlatego wydawał się on tak dobrze rozumieć Luke’a? W końcu sam przez to wszystko przeszedł :(

W ostatnim opisywanym odcinku najlepszy fragment to spacer drużynki po Keterburgu i napotkanie Dista! Jade’a nie można nie lubić! Do tego ten jego zabójczy chłód ;P “Pułkowniku, czy to może być…” “Och, prawdopodobnie wiatr” Hahahah! (scena ta jest ujęta w screenie tytułowym całej notki – miny ekipy = bezcenne xD) Jak on uwielbia Dista – zaprezentował to idąc z nim “porozmawiać” w zaułku ;P Naprawdę – postać Jade’a wnosi dużą dozę sarkazmu i sprytu do tej serii i za to go kocham ;]

Dobrze, to by było na tyle na dziś. Dzięki Bogu, że nie idę jutro na chemię (ale za to muszę iść na badania :/ Ciężko stwierdzić co jest gorsze), ponieważ z tego powodu zamiast iść się uczyć, mam właśnie zamiar odpalić sobie The Last Remnant ^^

Cheers! :*

Rany, ale jestem niewyspana! Zastanawiam się czy chęć zapamiętywania snów naprawdę jest taka męcząca, czy to tylko moje doświadczenie? ;) Pewnie się zastanawiacie o czym mówię – otóż eksperymentuje ostatnio z czymś takim jak Świadome Śnienie, a pierwszym krokiem do tego by mogło do tego dojść jest nauczenie się zapamiętywać nasze sny ^^

Ale dobra – dość o tym i skierujmy naszą uwagę na Talesy… ;)

Ostatnio zrobiłam sobie seans i nadrabiałam zaległości – naprawdę znów się napaliłam na to anime! ;] Przez kilka odcinków Luke doprowadzał mnie do takiego szału, że miałam ochotę mu porządnie przyłożyć, ale po nastąpieniu “przemiany” [dzięki bogowie!] wróciła ta niesamowita przyjemność jaką miałam oglądając tą serię ^^ Jest to przecież animowane jRPG ;)

ODCINEK 08:

Drużyna dociera do Akzeriuth, gdzie niebezpieczne wyziewy zdążyły się porządnie rozprzestrzenić i zatruć wielu ludzi. Bohaterowie chcą pomagać potrzebującym, jednak Lukowi tylko jedno w głowie – spotkać się z Vanem. W końcu udaje mu się znaleźć swojego Mistrza, ale okazuje się, że on także pragnął go tylko wykorzystać. Luke uwalnia swoją moc hiperrezonansu, a tym samym zrównuje górniczą osadę z ziemią!

ODCINEK 09:

Bohaterowie znajdują się w Qliphoth – pod powierzchnią ziemi, na której mieszkali. Jest to miejsce gdzie wychowała się Tear. Luke jest pogrążony we śnie, ale jako że jest repliką Ascha, jest z nim połączony, a tym samym odbiera rzeczywistość poprzez umysł tamtego. Dzięki temu dowiaduje się, że Van planuje zniszczyć Sephirothy – drzewa podtrzymujące Ziemie Zewnętrzne w ich obecnej pozycji, a tym samym zniszczyć cały znany im świat. Jednocześnie Luke zdaje sobie sprawę, że postępował jak rozpuszczony bachor i postanawia się zmienić. Ścina włosy chcąc to przypieczętować po czym prosi Tear o pomoc. Pragnie uratować chylące się ku zagładzie St. Binah by w jakiś sposób móc odpokutować za swoje grzechy w Akzeriuth.

ODCINEK 10:

Luke i Tear wydostają się na Ziemie Zewnętrzne poprzez Ścieżkę Yulii. Tam czeka na nich Guy, który co prawda jest zdziwiony nagłą przemianą przyjaciela (“Luke podziękował?!?!?!” xD), ale jednocześnie wypowiada pare pocieszających zdań do naszego bohatera. Przed wyjściem z jaskini czeka na naszą drużynkę Jade. Okazuje się, że Mohs pojmał Iona i Natalie, więc pułkownik postanowił poprosić Guya o pomoc. Po drodze spotykają Anise, a następnie wszyscy udają się do Kwatery Głównej Wyroczni, aby uratować przyjaciół. Po sprawnej akcji udaje się wszystkim bezpiecznie uciec.

ODCINEK 11:

Drużyna musi przybić do portu w Keterburgu, aby naprawić Tartarusa. Okazuje się także, że jest to rodzinne miasto Jade’a. Wszyscy idą w odwiedziny do wicehrabiny Nephry – przybranej siostry naszego pułkownika. Chce ona się spotkać później z Lukiem sam na sam. Kiedy chłopak przychodzi wieczorem, kobieta wyjawia mu przeszłość Jade’a. To on stworzył fomicre, ponieważ chciał przywrócić do życia swoją zmarłą nauczycielkę. Po powrocie Luke’a do hotelu, pułkownik dokańcza chłopakowi swoją bolesną historię. Następnego dnia drużyna wyrusza w dalszą drogę.

ODCINEK 12:

Ekipa udaje się do stolicy Malkuth, aby spotkać się z Jego Wysokością i omówić problem St. Binah. Kiedy Jade idzie załatwić audiencję, reszta drużyny musi czekać przed murami miasta. Zostają wtedy zaatakowani przez Largo, jednego z Boskich Generałów oraz Synca. Uaktywnia się także Przeklęta Pieczęć na ramieniu Guya, przez co atakuje on Luke’a! Wkrótce przybywają posiłki, więc napastnicy uciekają. Ion wyjaśnia, że tylko on może uleczyć blondyna, ale jednocześnie wyjawia, że nie zaatakowałby on Luke’a, gdyby już wcześniej nie miał zamiaru go zabić. Zostaje on wkrótce uleczony i dowiadujemy się, że Książę Fabre zamordował w przeszłości jego rodzinę, przez co Guy – tak naprawdę Gailardian Galan, z rodziny Hrabi Gardios – zapragnął zemsty. To uczucie jednak przeminęło po tym jak poznał Luke’a i się z nim zaprzyjaźnił :) Na audiencji u Króla Peony’ego drużyna ustala, że to oni wyruszą do St. Binah pomóc jego mieszkańcom. Na miejscu spotyka ich niemiła niespodzianka, ponieważ już podczas ewakuacji wszystko zaczyna się zawalać!

ODCINEK13:

Na ratunek przyjaciołom przybywa Noelle – jest pilotem statku powietrznego, który wysłał Peony do pomocy. Dzięki latającej maszynie udaje się uratować mieszkańców St. Binah, którzy zostali na zapadającej się ziemi. Jednak to nie jedyny problem – Malkuth i Kimlaska wypowiedziały sobie wojnę, a tereny na których rozgorzała bitwa także są zagrożone zapadnięciem! Jade i Ion udają się do dowództwa Malkutk, a Luke i Natalia mają przekonać sztab Kimlaski, aby zaniechali wojny. Niestety zostają oni pojmani, ponieważ Mohs oskarża Natalie, że nie jest prawdziwą księżniczką. Po zeznaniach niani dziewczyny okazuje się, że jest to prawda. Mohs zarządza, aby ich zgładzono jednak Asch przychodzi im z pomocą. Bohaterowie muszą uciekać przed strażą, ale nagle mieszkańcy Baticulu stają w obronie księżniczki! Nie liczy się dla nich królewska krew, a to jak dziewczyna była im pomocna. Drużyna ucieka korzystając z wywołanego zamieszania.

Ogromnie się cieszę z przemiany Luke’a. Wreszcie on sam zauważył jakim był idiotą i postanowił się zmienić. Swoją drogą zdecydowanie lepiej wygląda w krótkich włosach ^^ Teraz rzeczywiście może być godny miana głównego bohatera :) Jest miły, uprzejmy i odpowiedzialny. Spodobały mi się relacje jakie ma teraz Luke i Mieu – ten uśmiech i życzliwość z jaką chłopak był w stanie wytłumaczyć naszemu małemu pieszczochowi czym jest śnieg. Aż trudno było mi się powstrzymać żeby się nie uśmiechać ^^

Mieu to słodycz sama w sobie, ale lubię oddanie jakie ma dla swojego “Mistrza”. Nawet kiedy Luke był nieprzytomny i wtedy, gdy cała reszta miała mu za złe to co zrobił w Akzeriuth, on i tak pozostał u jego boku :)

Naprawdę jest mi żal Ascha – jak mógł się czuć kiedy po ogromnych trudach udało mu się powrócić do domu, a tam zamiast otwartych ramion rodziny zastał swoje lustrzane odbicie, które zabrało mu wszystko co kochał. Mam szczerą nadzieję, że na koniec się zejdzie z Natalią ^^

Idąc dalej – to, że Van jest zły mówiłam od początku, i co? Trafiłam w dziesiątkę! Zdecydowanie go nie lubiłam, a teraz przechlapał sobie jeszcze bardziej.

Za to jego siostra jest świetna! Nie mogę się nie śmiać kiedy Tear – pełna spokoju i opanowania wojowniczka, wzdycha do wszelakich malutkich stworzonek z okrzykami “kawaiiiii!” hahahahhaah Chociaż… te króliko-świnki Peony’ego naprawdę były urocze ;P

Wreszcie została nam także przedstawiona przeszłość Guya i Jade’a. Co do naszego blondynka – miałam przeczucia, że będzie to coś podobnego. W każdym razie cieszę się, że okazało się, iż Guy dalej chce podróżować u boku Luke’a. Ogromnie polubiłam tego bojącego się kobiet, zabawnego faceta i nie wiem co bym zrobiła jakby miało go zabraknąć! Szczególnie reakcja “Luke podziękował?!?!?!” wywołała u mnie gromki śmiech! xD Jade natomiast… nazywali go Nekromantą, więc od czegoś to przezwisko musiało pochodzić. Lubię jego wszechobecny sarkazm oraz przyjaźń łączącą go z Peonym. Dobrze, że ten nasz zwariowany król ma przy sobie kogoś twardo stąpającego po ziemi :)

Zaskoczyła mnie bardzo afera z Natalią – że też wszyscy tak lubią wykorzystywać wątek podmienionych dzieci! Nie zdziwiła mnie natomiast reakcja ludu – ja na ich miejscu postąpiłabym tak samo – w końcu czym jest Król z prawdziwie królewską krwią, ale jednocześnie dający sobą tak łatwo manipulować jak przybrany ojciec naszej bohaterki? Na przychylność obywateli trzeba sobie zasłużyć, a ja nie mam najmniejszych wątpliwości, że Natalia musiała być uwielbiana ^^

Dobra – to tyle na dziś. Ja zabieram się za oglądanie kolejnych odcinków ;)

Cheers! :*

Aaaaaaaaaaaaaa! Uduście go! Ktokolwiek! Proszę! …Nie? Ale naprawdę nie znajdzie się nikt chętny? Szkoda :/ Luke przez te odcinki zaczynał doprowadzać mnie do szału. Anime mi się podoba i rozumiem, że chodzi tu o przemianę bohatera itp, ale… mogliby już go przemienić!!! Jego dziecinne zachowanie jest tak wkurzające – grrrrrrrr… Całe szczęście według mangi już w kolejnym epizodzie powinno być lepiej ^^

Co do reszty – zaczyna robić się naprawdę ciekawie :) Moja teoria co do Asha wydaje się trafiona. Po za tym te same wnioski można wysnuć w stosunku do Iona i Synca, ale po kolei ;]

ODCINEK 05

Bohaterowie zostają zaatakowani podczas podróży morskiej do Kimlaski przez Dista, udaje im się jednak odeprzeć atak. Nocą Luke wpatruje się w fale, gdy nagle znów pojawia się głos w jego głowie i zaczyna go kontrolować. Z pomocą przychodzi Mistrz Van. Opowiada on później chłopakowi, że dysponuje on potężną mocą, którą wszyscy będą próbowali wykorzystać do własnych celów. Po dotarciu do stolicy Kimlaski, ekipa oddaje list z prośbą o pokój królowi. Na szczęście zostaje on zaakceptowany. Następnie drużyna przenosi się do rezydencji Luke’a. Tam spotykają entuzjastyczną księżniczkę Natalię. Przy okazji Tear spotyka się z Mohsem, który nakazuje jej kontynuowanie poszukiwań siódmego kamiennego fononu. Kolejnego dnia wszyscy znajdują się na audiencji u króla. Zaakceptował on prośbę o pokój. Zostaje także przeczytane proroctwo, w którym przepowiedziane są losy Luke’a. Ma on pomóc pewnemu górniczemu miastu. Chłopak zgadza się kiedy słyszy, że zostanie bohaterem. Później podczas rozmowy z Vanem dowiaduje się, że jego kraj chce go wykorzystać jako broń. Postanawia uciec z Mistrzem, który wyjawia mu, że to on go porwał w dzieciństwie!

Odcinek mi się podobał :) Po końcówce coraz bardziej podejrzewam, że Van coś knuje. Przedtem go porwał teraz chce z nim uciec – założę się, że kręci na swoją stronę! Dla spragnionego zrozumienia chłopaka, wydaje się on prawdziwym przyjacielem, tyle że na mój gust to on wszystko przekręca tak żeby akurat mu pasowało. Nie podoba mi się także, że Tear służy Mohsowi. Od razu widać, że to menda i na pewno jeszcze przysporzy problemów. Fajny był fragment spotkania z Natalią. Guy był przezabawny ^^ To jak w końcu schował się za kolumną mnie rozbroiło xD Dist to dziwny czarny charakter – zakompleksiony jakiś, a w dodatku dorobił się ciekawych ksywek ;P Podobało mi się także, że ujawniono moc Luke’a. Efektowne i ultra destrukcyjne, ale chyba bardziej pasowałyby mi do niego płomienie ^^

ODCINEK 06

Bohaterowie puki co przebywają w stolicy Kimlaski, ale za niedługo mają wyruszać do Akzeriuth. Tymczasem Ion podczas spaceru po mieście zostaje porwany! Okazuje się, że zleceniodawcą tego zadania był Asch Krwawy. Drużyna (oprócz Vana, który popłynął na statku do górniczego miasteczka) postanawia ruszyć za porywaczami. Guy zna drogę, przez którą niepostrzeżenie można się wydostać z miasta co też czynią nasi bohaterowie. Podczas wędrówki natrafiają na Księżniczkę Natalię, która chce się do nich przyłączyć. Pomimo początkowej kategorycznej odmowy, w końcu Luke się zgadza, ponieważ dziewczyna grozi, ze powie towarzyszom iż chłopak zamierza uciec po wykonaniu zadania. Przy okazji także widzimy, że Natalia bardzo dobrze potrafi o siebie zadbać przy swoim mistrzostwie w łuku. Ekipa wreszcie wychodzi z korytarzy starej fabryki broni i dostrzega stojący nieopodal pojazd. Luke rzuca się do boju i krzyżuje miecze z Aschem. Wszyscy są w szoku widząc, że obaj wyglądają prawie identycznie. Drużyna rusza w pościg. Nie wiedzieć czemu Asch kontaktuje się poprzez myśli z Lukiem i wyjawia mu, że Ion zmierza do ruin Zao.

Asch to jakby odrobinkę starsze wydanie Luke’a i lekko ciemniejszą barwą włosów. W tym odcinku, kiedy oboje byli tak samo zaczesani, naprawdę widać jak bardzo są podobni. Podczas openingu widzimy ich obu, ale wtedy nie rzuca się to aż tak w oczy. Swoją drogą to raczej powinnam powiedzieć “Luke to odrobinkę młodsze wydanie Ascha”, ponieważ to ten drugi ciągle mówi o naszym bohaterze, że jest podróbą. Po za tym widziałam pewne wahanie, kiedy Asch zobaczył Natalię – jakby ją rozpoznał? Jakby to on był tą osobą, z którą kiedyś zawarła tajemniczą obietnicę? Pomijając jednak problemy facetów przejdźmy do osoby Księżniczki. Naprawdę ją polubiłam. Może faktycznie się czasami aż za bardzo rządzi, ale za to jest dobrą wojowniczką i ma ciekawy charakter. Fajnie urozmaica ekipę ^^ Zastanawia mnie też dlaczego w naszej drużynce jest aż tyle dziewczyn – Luke będzie miał za chwilę prywatny harem ;P

ODCINEK 07

Drużyna wędrując przez pustynię, w końcu dociera do ruin Zao. Tymczasem Asch zmusza Iona do otwarcie pewnej pieczęci, na dziwnych drzwiach. Podczas tej czynności zjawia się nasza ekipa i żąda oddania Mistrza. Niestety przybywają także posiłki dla tej drugiej strony – zielonowłosy, ukrywający twarz za maską Sync, a także Largo Czarny Lew – jeden z Boskich Generałów, który “teoretycznie” zginął na Tartarusie zabity przez Jade’a. Nawiązuje się walka. Kiedy dochodzi do skrzyżowania mieczy pomiędzy Lukiem i Aschem, wyzwala się wiązka energii, a sklepienie jaskini zaczyna się rozpadać. Czarne charaktery zbierają się do ucieczki, a po chwili także nasza drużyna wybiega z ruin. Docierają w końcu do miasta, w którym czeka na nich statek. Gdy wsiadają, Guya napada silny ból ręki. Okazuje się, że został zraniony przeklętym slotem. Bohaterowie szybko uciekają na statek! Podczas morskiej przeprawy, Ion zaczyna coś podejrzewać w stosunku do Synca, ponieważ zaklęcie, którym jest dotknięty nasz blondyn może rzucić tylko Mistrz Fononów. Ekipa kontynuuje podróż pieszo. Luke nie chce robić odpoczynków co zaczyna bardzo denerwować jego kompanów. Podczas postoju zostają zaatakowani przez jedną z boskich Generałów – Legrettę. Wyjawia ona, że razem z innymi chcą obalić proroctwo Julii, po czym próbuje przeciągnąć Tear na swoją stronę. Ta mimo wspomnień (Legretta była jej nauczycielem) odmawia. Major ucieka, a przyjaciele ruszają dalej. Luke jest wściekły, że drużyna go ignoruje, po czy stwierdza, że tylko Mistrz Van potrafi go zrozumieć…

Miałam ochotę udusić Synca! Asch już miał wyjawić kim naprawdę jest, ale ten oczywiście mu przerwał :( Co do niego. Wychodzi na to, że tak jak Luke jest kopią Ascha, tak Sync jest kopią Iona. Innego wyjścia nie ma, szczególnie, że sam Mistrz Fononów to podejrzewa. Zastanawia mnie tylko kto i po co robił te klony. Mam nadzieję, że szybko się dowiemy ^^ Biedny Guy! Dobrze by było, gdyby go ktoś szybko wyleczył, bo nie jest ciekawą perspektywą jeśliby Sync przejął nad nim kontrolę w jakimś newralgicznym momencie ;( Podobał mi się Jade w końcówce. Okazuje się, że ma on spory temperament, ale go skrzętnie ukrywa. W każdym razie potrafi się błyskawicznie opanować xD Luke za to pokazał, że jest rozkapryszonym bachorem, któremu należy porządnie przywalić, ewentualnie zatkać usta żeby więcej głupot nie gadał! Grrrrr! “Tylko Mistrz mnie rozumie” taaaa jasne – założę się o tabliczkę czekolady, że Van go wyroluje! Brawa także dla Tear w ostatnich minutach, że potrafiła mu powiedzieć parę gorzkich słów (które niestety do niego nie dotarły). Odbiegając jednak od tej strony konfliktu – wydaje mi się, że to o co walczy Legretta i inni może być dobrym pomysłem. W końcu ta cała przepowiednia dyktuje ludziom jak mają żyć. Jaka to przyjemność wiedzieć co będzie dalej? Czy nie lepiej żyć chwilą i zobaczyć co przyniesie los? …mogą mieć rację.

Tyle jeśli chodzi o skrótowiec Tales of the Abyss – kolejne odcinki już będę opisywać w normalnej konwencji ^^

Cheers! :*

OGŁOSZENIE:
Dziś o 21:00 na kanale Hyper leci pierwszy odcinek nowego anime – Full Metal Panic! Już od dawna czekałam na tą premierę, więc przypominam i zapraszam wszystkich innych do oglądania :)

Taaak – reklamę już zrobiłam to mogę przejść do konkretów :) Talesy… to seria, którą wprost ubóstwiam. Naprawdę świetne z animowane jRPG ^^ Ech, gdyby tak ktoś zrobił anime na podstawie Final Fantasy VIII to byłabym najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi! Tylko, że są na to małe szanse, o ile nie zerowe ;(

Ostatnio także zabrałam się za czytanie Tales of the Abyss i muszę powiedzieć, że manga też jest całkiem przyjemna. Są drobne różnice fabularne, ale w gruncie rzeczy narazie (jestem po 11 chapterach) historia idzie po tym samym torze.

Muszę też coś dodać po za tematem – w niedziele wyjeżdżam na 3 dni, więc pewnie od soboty (bo muszę się spakować, a jeszcze prawie tego dnia odrabiamy lekcje w szkole :/ ) do środy włącznie (bo wykończona wyjazdem i lekcjami będę musiała odpocząć) nie uświadczycie żadnych notek. W piątek, za to, postaram się umieścić pewien artykuł, którego temat od dłuższego czasu chodzi mi po głowie. Muszę wam zostawić coś do przemyśleń, żebyście się nie zanudzili beze mnie xD (oczywiście żartuję – pewnie właśnie wzdychacie z ulga, że ode mnie odpoczniecie ;P). Jeśli dorwę się w Warszawie do kompa z dostępem do internetu to zaktualizuje twitter :)

Teraz przejdźmy do głównego wątku, czyli opis odcinka 04 ^^

Streszczenie:

Tear na całe szczęście nie odniosła poważniejszych ran i szybko się wyleczyła. Przeprosiła także Luke’a za to, że go wcześniej nie rozumiała. W końcu jest cywilem i zabicie człowieka mogło stanowić dla niego coś bardzo przerażającego.

Anise, natomiast, przysłała ekipie list, w którym napisała, ze z nią wszystko w porządku i kazała pozdrowić innych.

Później drużynka wyrusza w stronę granicy, ponieważ muszą się jakoś dostać do Królestwa Kimlaski. Na przejściu granicznym spotykają Anise, a w chwilę potem mistrza Vana (Tear się zbytnio nie ucieszyła). Rozmawiając wyjaśniają sobie parę kwestii, np. to, że Wielki Mistrz Mohs prawdopodobnie chce rozpętać wojnę, czy też sprawy proroctwa i siódmego kamiennego fononu.

W międzyczasie widzimy, że dwójka z Sześciu Boskich Generałów, Asch i Arietta, coś planuje w towarzystwie jakiegoś nieznajomego mężczyzny. Z ukrycia obserwuje ich zielonowłosy chłopak w masce…

Kolejnego dnia nasza drużynka szczęśliwie przekracza przejście graniczne i kieruje się w stronę portu, aby statkiem dotrzeć do stolicy. Niestety kiedy są już na miejscu okazuje się, że z przeprawy nici, ponieważ Arietta zniszczyła łódź i porwała jedynego człowieka, który mógłby ją naprawić. Stawia warunki, iż jeśli ekipa chce odzyskać tego mężczyznę to Ion i Luke muszę stawić się na zamku Choral.

Mimo, że Van zabrania wspomnianej dwójce się gdziekolwiek ruszać (chce sam wszystko załatwić) to oni i tak wyruszają na ratunek marynarzowi. Co ciekawe miejscem spotkania jest posiadłość, która kiedyś należała do rodziny Luke’a. Właśnie tam został odnaleziony, po latach kiedy był porwany przez Malkuth.

We wnętrzu budynku, Anise przypadkowo rzuca się Guyowi na szyję (celowała w Luke’a ;P), on natomiast reaguje bardzo gwałtownie. Dowiadujemy się, że jego strach przed kobietami może mieć jakieś inne podłoże niż zwykła fobia, ponieważ nie pamięta jednego momentu swojego życia – chwili śmierci swojej rodziny. To właśnie od tamtej chwili zaczęły się te dziwne wydarzenia.

Nagle nadlatuje wielki orzeł Arietty i porywa Luke’a. Widzimy, że zwariowany naukowiec i zielonowłosy chłopak przeprowadzają na nim jakieś eksperymenty.

Ekipa w tym czasie walczy z Ariettą. Dziewczyna jest wściekła, ponieważ liger zabity przez przyjaciół w lesie cheagle był jej mamą (nie miała ona rodziców i jako dziecko została przygarnięta przez potwory). Na szczęście drużynce udaje się wygrać ten pojedynek.

Guy wbiega do pomieszczenia z wielką machinerią, gdzie zastaje Luke’a. Nie udaje mu się złapać zielonowłosego chłopaka, ale odbiera mu dysk foniczny. Na miejsce dociera też reszta – Jade jest przerażony tym co widzi, ale nie chce wyjawić swoich przypuszczeń.

Następnego dnia wszyscy spotykają się z Vanem i wyruszają w podróż do stolicy Kimlaski.

Preview:

Na statku czeka ich kolejne starcie. Luke znów usłyszy dziwny głos w swojej głowie – do czego to doprowadzi? Pojawi się także ponownie księżniczka Natalia, mająca bzika na punkcie swojego “narzeczonego” ;D

Przemyślenia:

Mam ultra dziwną teorię, że Luke nie jest tym kim się wydaje. Te wszystkie testy, gadka że jest “idealny” – jak na moje oko coś tu jest nie tak. Czyżby jego moc była w jakiś sposób nieprawdziwa, powiedzmy “włożono” ją jemu na siłę? Albo jeszcze lepiej – nie jest on prawdziwym Lukiem fon Fabre? Do tego to dziwne podobieństwo do Ascha… Czekam z niecierpliwością aby poznać więcej szczegółów :)

Jestem maniaczką shoujo, więc wszędzie dopatrzę się romansów :D Podoba mi się wątek LukexTear ^^ Zdecydowanie w przyszłości coś z tego wyniknie!

Guy po tym odcinku interesuje mnie jeszcze bardziej! Stracił rodziców i tego nie pamięta, a do tego ta dziwna fobia. Hmm… rozmyślam nad kolejną szaloną teorią, ale jakoś nic nie przychodzi mi do głowy! Może zabił wtedy jakąś kobietę (dajmy na to, to ona odpowiadała za zabójstwo jego rodziny) i to wywołało taki szok? Naprawdę nic dobrego nie wymyśle w tej chwili ;(

Okropnie polubiłam Anise! Dlaczego? Bo pękam ze śmiechu kiedy słyszę to jej “Luke-samaaaaaa!!!” – jest świetna xD Nie ma to jak upatrzyć sobie bogatego narzeczonego hehehehhe

Za to Vana nie lubię. Nie mam pojęcia dlaczego, ale go nie lubię. Może to jakiś szósty zmysł, ale ciągle mam wrażenie, że nie mówi drużynce całej prawdy i knuje coś na swoją stronę (ewentualnie stronę Malkuth, Mohsa, czy innych tego typu osób). Będę się cieszyć, jeśli okaże się że nie miałam racji, ale przeczucia rzadko mnie mylą :)

Co do screenów – najbardziej podoba mi się 10. Wyraz twarzy Guya kiedy zobaczył Anise – bezcenne xD

Screeny:

Cheers! :*

Nieważne czy oglądasz Tales of the Abyss czy nie! Ta piosenka jest tak świetna, że zazwyczaj ustawiam ja na zapętlenie i w ten sposób jadę do szkoły ;) Zanim mój autobus dotrze na miejsce, zdążę ją przesłuchać z 5 razy xD

Gitarka jest naprawdę niesamowita, a wokal choć na początku (tzn. po pierwszym przesłuchaniu) wydaje się dziwny, to później (tzn. po drugim przesłuchaniu ;P) wzdychamy do fajnej barwy i nie możemy się powstrzymać żeby nie śpiewać razem z Motoo Fujiwarą! :)

“Karma” jest openingiem do wspomnianego Tales of the Abyss – na końcu notki możecie utworek ściągnąć i przekonać się, że jest tak fajny jak ja uważam (szczególnie kiedy się go głośno słucha!) ^^

Puki co przejdźmy do tekstu, także bardzo przyjemnego :) (choć zdrowo pokręconego xD)

BUMP OF CHICKEN – KARMA

Garasudama hitotsu otosareta oikakete mou hitotsu okkochita
Hitotsu bun no hidamari ni hitotsu dake nokotteru
Shinzou ga hajimatta toki iya demo hito ha basho wo toru
Ubawarenai you ni mamoritsuzuketeru

Yogosazu ni tamottekita te demo yogorete mieta
Kioku wo utagau mae ni kioku ni utagawareteru

Kanarazu bokura wa deau darou
Onaji kodou no oto wo mejirushi ni shite
Koko ni iru yo itsu datte yonderu kara
Kutabireta riyuu ga kasanatte yureru toki

Umareta imi wo shiru

Sonzai ga tsuzuku kagiri shikata nai kara basho wo toru
Hitotsu bun no hidamari ni futatsu wa chotto hairenai
Garasudama hitotsu otosareta ochita toki nanika hajikidashita
Ubaitotta basho de hikari wo abita

Kazoeta ashiato nado kizukeba suuji de shika nai
Shiranakya ikenai koto wa dou yara ichi to zero no aida

Hajimete bokura wa deau darou
Onaji himei no hata wo mejirushi ni shite
Wasurenai de itsudatte yonderu kara
Kasaneta riyuu wo futari de umeru toki

Yakusoku ga kawasareru

Kagami nanda bokura tagai ni
Sorezore no KARUMA wo utsusu tame no
Yogoreta te to te de sawariatte
Katachi ga wakaru

Koko ni iru yo tashika ni sawareru yo
Hitori bun no hidamari ni bokura wa iru

Wasurenai de itsudatte yonderu kara
Onaji garasudama no uchigawa no hou kara
Sou sa kanarazu bokura wa deau darou
Shizumeta riyuu ni jyuujika wo tateru toki

Yakusoku wa hatasareru
Bokura wa hitotsu ni naru

BUMP OF CHICKEN – KARMA

Upuściłem szklaną kulę, kiedy próbowałem ją złapać, kolejna spadła
W jedynym miejscu oświetlonym promieniami słońca , pozostała tylko jedna
Kiedy nasze serca zaczynają bić, niechętnie wyznaczamy swoje miejsce
I trwamy broniąc go, aby nie zostało nam odebrane

Moje ręce wydają się splamione, mimo że utrzymuję je w czystości
Więc zanim poddam w wątpliwość swoje wspomnienia, one zwątpią we mnie

Na pewno się spotkamy
Z tym samym drżeniem jako nasz znak
Jestem tu, i zawszę będę Cię wołać
Kiedy oboje upadniemy z tego samego powodu

Zrozumiemy znaczenie naszego istnienia

Tak długo jak żyjemy, nie mamy innego wyboru jak zdobyć przestrzeń
W jedynym miejscu oświetlonym promieniami słońca, zrobiło się zbyt ciasno dla nas dwojga
Upuściłem szklaną kulę, kiedy spadła, coś się stłukło
Byliśmy skąpani w słonecznym blasku, gdy o nią walczyliśmy

Zdaliśmy sobie sprawę, że kroki które liczyliśmy, nie były niczym innym niż tylko liczbami
Sprawa, którą musimy zrozumieć, jest czymś pomiędzy jedynką a zerem

Spotkamy się po raz pierwszy
Z tym samym okrzykiem jako nasz znak
Proszę nie zapomnij, zawszę będę Cię wołać
Kiedy oboje zostaniemy pogrzebani z tego samego powodu

Obietnica zostanie złożona

Jesteśmy lustrami siebie nawzajem
Odzwierciedlającymi naszą karmę
Kiedy nasze dłonie się dotkną
i poczują swój zarys

Jesteś tutaj, ponieważ mogę wyczuć Twoją obecność
W jedynym miejscu oświetlonym promieniami słońca, dzielimy się przestrzenią

Proszę nie zapomnij, zawszę będę Cię wołać
Z wnętrza szklanej kuli
Tak, nareszcie się spotkamy
Gdy postawimy krzyż nad rozsądkiem

Wypełni się nasza obietnica
A my staniemy się jednością

Download:
Tales of The Abyss – Bump of Chicken – Karma

Cheers! :*

Tak! Guy wrócił ^^ Ciągle nie wiem czy lubię go za głos czy za całokształt. W każdym razie po dzisiejszym odcinku zyskał u mnie pierwsze miejsce w rankingu “najzabawniejsza fobia bohatera” ;P

Po części zaczynam rozumieć Luka. Bardziej rozległe przemyślenia znajdziecie tam gdzie zwykle, a narazie przejdźmy do streszczenia :)

Streszczenie:

Luke i Tear są trzymani w Tartarusie, ponieważ Jade odkrył hiper rezonans do jakiego doszło pomiędzy nimi. Szybko wyjaśniają sobie, że ich nagłe pojawienie się w królestwie Malkuth wcale nie jest aktem agresji ze strony Kimlaski. Co więcej nasi bohaterowie dowiadują się o rozłamie w Zakonie Lorelei – stronnicy Mohsa i Iona to 2 opozycyjne obozy. Ten pierwszy pragnie wojny, a ten drugi pokoju. Tear jest zszokowana!

Luke jest poproszony o pomoc, ponieważ jego pozycja prawdopodobnie ułatwi załodze Tartarusa dostanie się do sąsiedniego królestwa. Mają oni do przekazania list, który może zapewnić pokój pomiędzy oboma krajami! Jade jest przy okazji zaniepokojony rewelacjami, które przynosi Luke – nigdy nie słyszał żeby Malkuth porwało księcia Kimlaski!

Nagle Tartarus zostaje napadnięty przez oddziały gryfów i ligerów. Nasi bohaterowie zostają zaatakowani przez Largo z Zakonu Rycerzy będącego jednym z Sześciu Boskich Generałów. Jade jest przez niego nazwany Nekromantą co zadziwia Tear. Używa on Anti-Fonslota i zapieczętowuje w pułkowniku magię. Okazuje się jednak, że nie całkiem – z pomocą Tear, Jade zabija swojego przeciwnika.

Bohaterowie kierują się na mostek, a w tym czasie Ion zostaje pojmany. Rycerze wyrzucają Anise przez okno kiedy próbuje go bronić.

Tear i Jade biegną na mostek, a Luke ma stać przy drzwiach żeby ich osłaniać. Zostaje on zaatakowany przez jednego z wrogich rycerzy, a kiedy się chce bronić przez przypadek zabija swojego przeciwnika. Chłopak jest roztrzęsiony i załamany.

Wtedy na pokład przybywa Legretta i Asch, po czym rozkazują uwięzienie naszych bohaterów. W celi dyskutują oni o skorzystaniu z okazji, że Tartarus się zatrzymał i próbie odbicia pojazdu. Luke deklaruje, że im pomoże, ale nie chce zabijać.

Udaje im się dotrzeć do wyjścia i obezwładnić przeciwników, ale wtedy zjawia się Arietta i przybywa z pomocą Legrettcie. Jednak nie tylko wrogowie dostają wsparcie. Nagle pojawia się Guy, któremu udaje się zaskoczyć przeciwników.

Drużynka zamyka wrogów w Tartarusie, a sami uciekają na piechotę. Kiedy urządzają postój, dopada ich pościg. Podczas walki która się nawiązuje Tear zostaje raniona. Uratowała Luke’a, który boi się, że kiedy skrzyżuje miecz z człowiekiem znów może komuś odebrać życie…

Preview:

W następnym odcinku pojawi się zwariowany naukowiec, po którym od razu widać, że jest po tej złej stronie. Nastąpi “zjednoczenie” rodzeństwa – jak zareaguje Tear widząc swojego braciszka i dlaczego chciała go zabić? Kim jest tajemniczy zielonowłosy wojownik? (może to za duże słowo – raczej “zabójca”) Może dostaniemy odpowiedź na choć jedno z zadanych pytań…

Przemyślenia:

Mieu to facet! Byłam pewna, że to dziewczynka, a tu niespodzianka! Jeśli tak wyglądają chłopcy jego rasy to jaka jest różnica pomiędzy tą drugą płcią? W każdym razie nieważne – i tak jest słodki xD

Guy… zastanawia mnie dlaczego taki przystojniak boi się kobiet. Złe przeżycia czy jak? Liczę, że to dość szybko wytłumaczą bo założę się, że niebawem pojawi się jakaś przedstawicielka płci pięknej, która będzie go chciała wyleczyć z tej fobii ;P

Okropnie interesuje mnie Asch (nie ma go na żadnym screenie bo nie było dobrego ujęcia). Jest strasznie podobny do Luke’a – czuje, że będzie z tym jakiś przekręt w dalszej części historii!

Luke zyskuje u mnie dodatkowe punkty! Teoretycznie powinno być na odwrót prawda? W końcu przez niego Tear została ranna itp., ale swoją postawą pokazuje, że nie jest tak do końca rozpuszczonym dzieciakiem za jakiego na początku można go brać. Ceni życie, a to wielki plus ^^ Nie mogę się też doczekać kiedy nastąpi przebudzenie jego mocy – te głosy, które ciągle słyszy w swojej głowie muszą mieć z tym coś wspólnego. Jakby nie było, jest on jednym z fononów, a do tej pory nie pokazał nic niezwykłego. Jego imię to “Światło Świętego Płonienia”, więc liczę na ogniste fajerwerki ;]

Screeny:

Cheers! :*

Czyż Mieu nie jest słodki? ^^ Święte Bestie Cheagle oficjalnie zostały dołączone do mojej listy ulubionych dziwnych “zwierzaków” z anime ;)

Talesy są tak dobrą serią, a kurcze tak wolno idzie mi ich opisywanie ;( Grupy fansubbersie są, do jasnej ciasnej, za szybkie!! W normalnych okolicznościach bym się cieszyła z tego powodu, ale w tym wypadku o wiele utrudniają mi pracę xD

Zapraszam na kolejny odcinek, a ja idę po herbatę :) (trzeba się leczyć, bo nie mam czasu na chorobę! ;P)

Streszczenie:

Wielki pojazd Tartarus z armią Malkuth na pokładzie ściga bandytów i prawie co staranował powóz, w którym podróżowali nasi bohaterowie. Pogoń za Czarnymi Skrzydłami kończy się zniszczeniem mostu, po którym mieli zamiar przejechać Luke i Tear. Jednocześnie okazuje się, że dziewczyna się pomyliła i zamiast do domu Luke’a, zmierzali do stolicy wrogiego imperium.

Wysiadają oni z dorożki w najbliższej wiosce. Chłopak nie może opanować stwierdzeń typu “niesamowite” i “co to jest?”. W końcu był trzymany pod kloszem przez pół życia. Jego niewiedza kończy się na tym, że przywłaszcza sobie jabłko ze straganu, a sprzedawcy łapią go jako domniemanego złodzieja.

Zaprowadzony do dużego domu, spotyka pułkownika Jade’a Curtisa – mężczyznę kierującego wcześniejszą akcją polowania na bandytów. Za chwilę także przybywa zielonowłosy chłopak nazwany Mistrzem Ionem i stwierdza, że to nie Luke jest złodziejem, a święte bestie cheagle.

Nasi bohaterowie zostają wypuszczeni i zastanawiają się dlaczego chodzą plotki, że Mistrz zakonu Lorelei – Ion zaginął, skoro widzieli go kilka minut wcześniej. Rozmowę przerywa im jednak pojawienie się dziwnej dziewczynki, która jest podobno ochroniarzem Mistrza. Już w karczmie Luke podejmuje decyzję iż następnego dnia idzie polować na cheagle.

Przedzierając się przez las, bohaterowie trafiają na Mistrza Iona atakowanego przez jakieś bestie, jednak za pomocą magii udaje mu się je pokonać. We trójkę ruszają na poszukiwania cheagle. Docierają do ich kryjówki, gdzie wyjaśniają sprawę kradzieży z przywódcą stworków (specjalny magiczny pierścień pomaga w komunikacji ^^). Okazuje się, że maluchy robią to w samoobronie, ponieważ muszą dostarczać jedzenie bestiom, które zamieszkały w ich lesie (jeden z cheagle przypadkiem spalił ich teren, więc musiały się przenieść). Inaczej same stałyby się ich posiłkiem. Mieu – mały podpalacz, przyłącza się do drużyny, aby pomóc w pertraktacjach z bestiami.

Kiedy docierają do leża nic nie mogą zdziałać – bestia rzuca się na nich chroniąc swoje niewylęgnięte młode. Z pomocą przychodzi im Jade, zabijając przeciwnika za pomocą magii. Zjawia się także Anise – narwana ochroniarz Iona.

Bohaterowie zanoszą nowiny cheagle, które dziękują za pomoc, ale jednocześnie ogłaszają, że Mieu musi zostać wygnany za swoje przewinienia. Jako, że ma dług wdzięczności u Luke’a – będzie mu przez pewien czas służyć.

Drużyna kieruje się do wyjścia z lasu, ale na rozkaz Jede’a, Luke i Tear zostają pojmani!

Preview:

W następnym odcinku prawdziwa bitwa – Tartarus zostanie zaatakowany! Mamy także powrót blond bohatera – tak, chodzi o naszego wspaniałego Guya we własnej osobie ^^

Przemyślenia:

Tear jest wspaniała! Robi wrażenie twardej wojowniczki, ale jej westchnienia “kawaiii!!!” jeśli tylko widzi cheagle – nie można się nie śmiać :)

Jade, Ion i Anise to interesujące postacie. Szczerze powiedziawszy widząc Mistrza na początku myślałam, że to dziewczyna ;) Sami spójrzcie na obrazki z postacią mającą zielone włosy – ma takie dziwne rysy, że ciężko powiedzieć xD Anise za to ochroniarzem?! To dzieci też się do armii przyjmuje? Jade natomiast sprawia wrażenie zimnego drania – zobaczymy co z tego dalej wyniknie.

Mieu został moim ulubieńcem! Jest tak słodziutki i uroczy!!! Głosik, wygląd – nie można się nie zakochać ;P Po za tym jego relacja z Lukiem to gag na gagu. Choćby moment ich poznania – screeny 20, 21 i 22 mówią same za siebie ;D

Zastanawia mnie także jak to jest żyć przez cały czas zamkniętym w domu. W takiej sytuacji naprawdę nie dziwią okrzyki zachwytu Luke’a. Nie może znać tego, czego nie ma w jego posiadłości. Myślę, że ja bym tego chyba nie wytrzymała ;( Brak wolności jest czynnikiem, który wzbudza największy bunt w człowieku!

Następny odcinek będzie bardzo interesujący – w końcu pojawia się Guy ^^ Od początku zapałałam do niego sympatią. Możliwe, że dlatego, że ma tego samego seiyuu co Gourry ze Slayers ;) Ale jednocześnie sam potrafi zapracować na swoją opinię – jest po prostu sympatyczny :)

Screeny:

Cheers! :*