Rajuuuu myślałam, że nie uda mi się napisać tej notki! Od rana internet chodzi mi tak jakby mu się nie chciało :/

Na początek parę słów organizacyjnych. Jak pewnie zauważyliście ostatnio notki pojawiają się trochę rzadziej niż zwykle. Nie jest to niestety spowodowane moim lenistwem tylko remontem mojego domu ;( Mam dość ograniczony czas i dostęp do kompa dlatego jest jak jest. Staram się codziennie sprawdzać i odpisywać na komentarze, ale pełnoprawne wpisy będę dodawać raz na kilka dni :( Co zaś się tyczy polecanej mi przez was serii La Corda D’Oro – już zabrałam się za oglądanie, a jak tylko skończę nie omieszkam podzielić się moją opinią w postaci recenzji ^^

Wracając zaś do RideBacka – z odcinka na odcinek bardziej wciągam się w tą serię. Już dawno nie oglądałam czegoś w tak bezpośredni sposób związanego z zawodami jakiegokolwiek typu (tutaj wyścigi), a jednocześnie mającego sporo innych ciekawych wątków :)

ODCINEK 02:

Rin zostaje zaproszona do klubu Ridebacków. Nie jest pewna jak postąpić, ale kiedy w końcu decyduje się iść na miejsce to spotyka tam Katoke Tamayo – mistrzynie Japonii w wyścigach Ridebacków. Wyzywa ona naszą bohaterkę na wyścig, jeśli Rin przegra będzie musiała robić to co jej Tamayo każe. Następnego dnia wszyscy zastanawiają się, czy dziewczyna przyjdzie i podejmie wyzwanie. Oczywiście Rin zjawia się na miejscu wyścigu! Wszyscy są zdumieni, że dziewczyna jest w stanie dotrzymywać tempa obecnej mistrzyni! Niestety wyścig pozostaje nierozstrzygnięty, ponieważ Tamayo ulega drobnemu wypadkowi z powodu kotka, który nieopatrznie wyskoczył na drogę ;)

ODCINEK 03:

Przez ostatnie kilka dni Rin była porządnie trenowana przez Tamayo, a teraz nadszedł czas, aby wypróbować jej zdolności. Obie dziewczyny biorą udział w prawdziwym wyścigu Ridebacków! Obie przyjaciółki Rin oczywiście przyszły ją dopingować, ale wydaje się, że dziewczyna sobie niezbyt radzi. Fuego jest niestandardowym pojazdem, dlatego nie może brać udziału w wyścigach, z tego powodu nasza bohaterka musi jechać na innym pojeździe – Balonie. Nie może wyczuć nowej maszyny, którą jej się źle prowadzi. Jednak po paru przeróbkach technicznych rusza na linię startu. Wyścig idzie całkiem nieźle, ale kiedy Rin jest blisko czołówki, silnik Balona nie wytrzymuje obciążenia. Tak kończą się jej pierwsze zawody, natomiast Tamayo w swoim stylu, pierwsza przecina linie mety ^^

Przemyślenia:

Naprawdę RideBack to całkiem niezła seria ^^ Podoba mi się szczególnie sposób realizacji wyścigów. Fragmenty gdzie Rin skacze i wyczynia na Ridebackach jakieś niesamowite ewolucje, jest jakby przeniesieniem ruchów baletnicy na wielką i teoretycznie niezgrabną maszynę – wyszło to bardzo dobrze a mi okropnie się podoba :)

Fajnie, że w tych odcinkach pokazali brata Rin xD Tak czekałam, gdy w 03 odcinku oglądał transmisję wyścigu, na to że zobaczy swoją siostrę i wykrzyknie coś ala “EEEEEEEeeeeeeeeeeeeee??!!?!?!” na całą klasę! ;P Niestety nie wyszło ;) Zastanawiam się też jaką rolę w tym wszystkim odgrywa Okakura. Wydaje się, że wszyscy postrzegają go jako swego rodzaju autorytet. Polubiłam także Tamayo – ładna, silna, niezależna :)

W sumie jedyne co mnie denerwuje w tej serii to fryzura Shouko – wygląda ona tak okropnie, że ciężko na nią patrzeć. Dziewczyna sama w sobie jest bardzo sympatyczna (prawdziwa przyjaciółka!), dlatego uważam, iż ją troszeczkę skrzywdzili ;[

Mam nadzieję, że w kolejnych odcinkach ekipa wymyśli jakiś sposób na przystosowanie Fuego do wyścigów, bo to od razu widać, że jakiekolwiek próby jazdy Rin na innych Ridebackach spalą na panewce. Więź pomiędzy tą dwójką jest za silna, żeby ją rozerwać – myślę sobie, że Okakura może się tu w pewnym stopniu przysłużyć ;)

Swoją drogą nie obraziłabym się jakby dołożyli tej serii jakieś maleńkie romantyczne akcenty xD

Cheers! :*

Jestem kompletnie zachwycona tym anime! Bardzo liczyłam, że będzie ono moim ulubieńcem sezonu zimowego i spełniło oczekiwania! Jest śliczne, fajnie z animowane, postacie można od razu polubić, opening szybko wpada w ucho i nic tylko siąść i oglądać ;)

Początkowy balet był uroczy ^^ Nigdy się szczególnie nie interesowałam tym sportem, jeśli można go tak nazwać, ale wiem, że animatorom udało się uchwycić to kruche, przelotne piękno tego tańca :)

Do dzieła – cały odcinek przed nami ;]

Opening:

Piosenka zwie się “Ride Back”, a śpiewa ją MELL. Utworek jest całkiem fajny, szczególnie refren wpada w ucho, ale sama animacja jest taka… pusta. Główna bohaterka jedzie na swoim RideBacku, po czym na końcu zsiada… i w sumie tyle – myślę, że mogli się bardziej postarać!

Ending:

Younha feat. GOKU i ich “Kioku” to utwór bardzo spokojny i długo rozkręcający się. Dopiero od refrenu stwierdziłam, że jest znośny, ponieważ początek jest bardzo smętny. Podoba mi się za to początkowa animacja – główna bohaterka siedząca samotnie na niebieskim tle, a obok spadają płatki sakury. Bardzo nastrojowo ^^ Dalej to już zmieniające się kadry Rin.

Streszczenie:

Wszystko zaczyna się podczas baletu. Ogara Rin, córka znanej baletnicy Ogaty Yuki, prezentuje swój występ. Publiczność jest zachwycona jej umiejętnościami, jednakże pod koniec przydarza się jej wypadek i dziewczyna upada na scenie.

W międzyczasie dowiadujemy się także, że świat się zmienił. Mamy rok 2025, a władzę przejęła grupa oporu GGP. Miało miejsce wiele wojen i walk…

Wracamy do naszej głównej bohaterki. Spotykamy ją razem ze swoją przyjaciółką kiedy pod drzewami wiśni świętują początek życia studenckiego! Będą żyły na własną rękę i chodziły razem do szkoły (Akademii Teatralnej) ^^

Już w mieszkaniu widzimy jak Rin rozmawia przez telefon ze swoją babcią. Kobieta wydaje się odrobinę samotna, kiedy zaś dotyka tematu baletu, dziewczyna robi się dziwnie mało rozmowna, jakby był on dla niej drażliwym tematem.

Następnego dnia w szkole, na stołówce, Rin zostaje rozpoznana i dopadnięta przez jej gorliwą fankę. Całe szczęście z pomocą przyjaciółki udaje jej się niepostrzeżenie wymknąć. Jej przyjaciółka tłumaczy zapłakanej fance, że dziewczyna rzuciła balet, ponieważ zerwała ścięgno i nie był już dla niej możliwy powrót do tańca.

Tymczasem Rin złapał deszcz. Chcąc się ukryć przed ulewą, bohaterka wchodzi do otwartego garażu. Spotyka tam dziwnego chłopaka opowiadającego coś o Klubie RideBack i zapraszającym ją, żeby wsiadła na stojące nieopodal coś ala motor. Pojazd nazywa się Fuego, czyli ogień/płomień i po namyśle dziewczyna zgadza się wsiąść na niego dla zabicia czasu. Widać, że na polu się rozpogodziło, więc mężczyzna namawia dziewczynę, żeby się przejechała. Niestety robot/motor wyrywa się spod kontroli i Rin nie wie jak go zatrzymać. Okazuje się jednak, że wcale nie jest przerażona, ponieważ odkrywa, iż pojazd porusza się zgodnie z ruchami jej ciała, a więc może także tańczyć ^^

Inny użytkownik RideBacka próbuje jej pomóc zatrzymać maszynę, ale dziewczyna nie daje rady wyhamować przed końcem drogi i na pełnym gazie wylatuje po za krawędź lecąc w powietrzu… :)

Przemyślenia:

Co mi się w RideBacku podobało? Zastanawiam się czy skłamię jeśli powiem, że wszystko? xD Zafundował mi niewypowiedziane zaskoczenie (nie sądziłam, że będzie AŻ tak dobre ;P) i 25 minut znakomitej rozrywki! ^^

Zaczynając od grafiki. Jest naprawdę ładna, a RideBacki, które są robione komputerowo fajnie zgrywają się z tłem :) Kreska jest dość nietypowa, ale i tak wszystko robi dobre wrażenie.

Muzyka, hmm… opening mi sie naprawdę spodobał. Co do endingu to wciąż mam niewyrobione zdanie. To co towarzyszy nam jako wstawki “inside” ładnie komponuje się z daną sytuacją.

Pozostawiając jednak stronę techniczną, zajmijmy się samym anime – naprawdę jest się czym pozachwycać! ^^ Fabuła jest ciekawa i pełna zwrotów akcji balet-wypadek-szkoła-wyścigi. Wszystko dzieje się szybko, ale logicznie, więc nie można narzekać, że się czegoś nie rozumie, a jednocześnie nie mamy czasu na nudę, ponieważ ciągle się coś dzieje i nie tracimy czasu na zbędne rozmowy.

Bohaterów można od razu pokochać. Rin to osoba, która wzbudziła we mnie największe emocje (w sumie można się tego było spodziewać, prawda?). Wypadek i BUM! Musiała zmienić całe swoje dotychczasowe życie, zrezygnować z marzeń. Czuję do niej wielką sympatię i współczucie oraz mam cichą nadzieję, że zatańczy jeszcze raz, a jeśli nie sama to za pomocą RideBacka ;)

Reszta postaci, puki co pokazała się jako role drugoplanowe, więc ciężko coś o nich powiedzieć – poczekamy, zobaczymy, kto wysunie się na czoło tej gromadki :) Jak na razie jakiekolwiek przemyślenia mam tylko odnośnie tego kierowcy, który pomógł Rin. Myślałam, że będzie on swoistym “czarnym charakterem”, ale jak widać moje przypuszczenia się nie sprawdziły xD

W tym odcinku podobała mi się jeszcze inna rzecz, ale zachwycam się nią w każdym anime, więc ciężko uznać to za jego osobiste zasługi – mianowicie chodzi o sakure :) Kwiaty wiśni są prześliczne, a najlepsze jest to, że ujęcie pokazane w początkowych scenach nie jest tylko i wyłącznie wymysłami animatorów. W pewnym okresie roku, w Japonii naprawdę występują takie “zamiecie”, wszystkie wiśnie kwitną jak szalone i wszędzie jest pełno ich płatków! Ech, tak bardzo chciałabym to choć raz zobaczyć na własne oczy [rozmarzenie] W moim ogrodzie też kwitną wiśnie i czereśnie – uwielbiam przyglądać się tym różowo-białym kwiatuszkom…

Hehe odpłynęłam myślami na moment. Pewnie gdzieś w stronę lata ^^ Mam nadzieję, że zachęciłam was do rzucenia okiem na RideBacka, ponieważ to świetne anime i warto zmarnować przy nim trochę czasu, a Nana Mizuki w roli Rin świetnie się sprawdza ;]

PS: Jeśli chodzi o screeny to wierzcie mi, że starałam się ograniczyć do minimum… ale nie wyszło ;P
PS: Co do moich ulubionych to ciężko wybrać – na pewno będą to te z baletem, były tak śliczne, że nie mogłam się zdecydować, które wyrzucić ;] Potem będzie 32 – lubię ten kadr już od pierwszych zapowiedzi. Na koniec zostawiłam 43 i 44, czyli dwa ostatnie – Rin jest na nich taka szczęśliwa ^^

Screeny:

Cheers! :*