Umi Monogatari – Odcinek 01

Pół dnia dziś spędziłam z braćmi u dziadka pomagając kosić trawę! Masakra – 2,5 godziny na pełnym słońcu i to jeszcze w czasie kiedy najmocniej świeci. Jestem wykończona, dlatego wpakowałam się właśnie przed laptop ze szklanką pepsi z lodem i postanowiłam trochę zrelaksować :)

Jako że sezon letni już się oficjalnie zaczął, to postanowiłam napisać wreszcie jakieś wrażenia – na pierwszy ogień poszła Morska Opowieść (jap. umi = morze; monogatari = opowieść). Nie powiem – seria typu „do obejrzenia”, kompletnie nie mająca nic wspólnego z Pichi Pichi Pitch ;)

W planach mam jeszcze Pierwsze Wrażenie do Bakemonogatari (widziałam OP i jakoś szczególnie mnie nie porwał) i Yoku Wakaru Gendai Mahou (ukarze się dopiero za tydzień).

Na razie jednak przejdźmy do dzisiejszego tematu ;)

Opening:

Piosenka “Violet” w wykonaniu Marble jest utworem bardzo spokojnym. Wręcz powiem za spokojnym! To kompletnie nie mogę klimaty – przy czymś takim to mogłabym przysnąć ;P Nawet ciężko rozpoznać kiedy ona się „rozkręca” xD Nie nie nie – ja muszę mieć coś szybkiego i stawiającego na nogi… choć w tym wypadku pewnie chodziło o nastrojową melodię. Animacja jest ładna i tak samo „delikatna” jak piosenka.

Ending:

ED jest słodziutki! Piosenka “Tōmei na Inori” śpiewana przez Masumi Itō znów kompletnie nie wpasowuje się w mój klimat, ale animacja to cudeńko ^^ Marin i Urin w wersji chibi oglądają opowieść o Małej Syrence :) Ten motyw jest bardzo często wykorzystywany w anime – czasami dochodzę do wniosku, że chyba Japończycy nie znają innych baśni Andersena ;]

Streszczenie:

Marin i Urin – znajdują w morzu pierścień. Należą one do mieszkańców morza, ale postanawiają wyjść na powierzchnię, żeby zwrócić piękne znalezisko. Kiedy w końcu udaje im się znaleźć właścicielkę przedmiotu – dziewczynę o imieniu Kanon – okazuje się, że wyrzuciła go ona celowo, ponieważ jest on prezentem od jej byłego chłopaka (rzucił ją dziś popołudniu). Zdenerwowana widokiem pierścionka, znów go wyrzuca, a niezrażone siostry biegną go szukać. Dzień dobiega już końca, a na plaży zaczyna się impreza z fajerwerkami. Mocno przestraszona Urin gna przed siebie co sił w nogach (dziewczyny rozdzieliły się na poszukiwania). Nagle upada i niespodziewania dostrzega, że znalazła pierścionek! Otwiera ona także zapieczętowany grobowiec, z którego wyłania się dziwna czarna energia…

Przemyślenia:

No to po kolei. O muzyce już wcześniej pisałam, więc zacznijmy od grafiki. Kreska jest całkiem ładna (podobają mi się oczy Marin i Urin) i nie razi oczu, do tego mamy całą paletę przeróżnych barw ;) Bardzo często wykorzystana jest technika SD (Super Deformed), czyli inaczej rzecz ujmując możemy często oglądać postacie jako chibi ^^ Osobiście bardzo lubię takie akcenty bo wprowadzają scenki humorystyczne oraz uroczo uwypuklają niektóre cechy postaci :) Przypomina mi się trochę Kirarin Revolurion, która miała całą masę takich ujęć (co niektórych denerwowało xD).

Mam trochę wrażenie, że seria ta będzie zawierała dużo fanserwisu – bohaterki, jakby nie było, ciągle paradują sobie w skąpych strojach kąpielowych. Błagam, żeby tylko z tym nie przesadzili w późniejszych odcinkach…

Historia póki co rozwija się bardzo wolno – z ogólnych opisów można wywnioskować jak fabuła będzie wyglądała dalej (magicial girls do boju! ;P), ale na razie mieliśmy tylko drobny zarys charakterów. Oglądało się niby przyjemnie, ale głównie ze względu na przewijający się ciągle humor bo teoretycznie nie wiadomo jeszcze o co chodzi.

Właśnie! Jeśli jesteśmy już przy bohaterach, to przyjrzyjmy się im bliżej. Marin to typowy lekkoduch pomagający komu się tylko da, który uważa, że świat jest piękny, wszyscy są dobrzy i mili, a zło nie istnieje ;) Urin to jej przeciwieństwo – sceptyczna, strachliwa dziewczynka, która najchętniej nie wychylałaby nosa poza głębie oceanu. Warto zwrócić uwagę na jej głos bo jego właścicielką jest jedna z moich ulubionych seiyuu, czyli Yui Horie (Tohru z Fruits Basket, Yuuki z Vampire Knight) ^^ Zresztą jeśli już jesteśmy przy głosach – Sam od razu wydał mi się znajomy i co się okazało? Bingo! Junji Majima to Nikaidou z Shugo Chary! Nie da się pomylić tego specyficznego stylu mówienia ;) Na koniec mamy impulsywną Kanon, którą wiecznie (patrz – kiedy widzi jej ex) otacza aura zła xD Dość typowa, ale i sympatyczna gromadka ^^

A właśnie! Jedna rzecz rzuciła mi się w oczy. Kiedy pisałam pierwsze zapowiedzi do tej serii, to miałam nieodparte wrażenie, że będzie to kolejna opowieść o syrenkach xD A tutaj niespodzianka – da się zrobić mieszkańców morza, którzy nie muszą mieć rybich ogonów ;P

Na koniec ogólne wrażenia. Z jednej strony tytuł wydaje się fajny (zabawne, ładne), ale jest to taka trochę banalna opowieść… Grrrr chyba tym dłuższy “staż” w anime, to szuka się już jakichś “wyższych” (sama nie wiem co rozumiem przez to słowo) treści <wzdycha> Może za dużo wybrzydzam, ale lubię kiedy się mnie czymś zaskoczy – tutaj raczej będziemy trzymać się kanonów.

Czy obejrzę Umi Monogatari do końca? To zależy czy będę mieć w przyszłości ochotę ;] Na pewno na razie przechodzi na on-hold bo jeśli już się za nie zabiorę, to wtedy, gdy będą dostępne wszystkie odcinki ;)

Screeny:

Cheers! :*