K-ON! – Odcinek 01

Musze przyznać, że K-ON! mnie bardzo pozytywnie zaskoczył. Nie miałam za bardzo zamiaru poświęcać temu tytułowi jakiejś szczególnej uwagi, ale okazało się, że w tym przypadku ignorancja okazałaby się wielkim błędem! :)

Już wczoraj sposobiłam się do opisu, ale brat postanowił uczyć mnie jeździć samochodem co doprowadziło mnie do takiego stanu, że nie miałam siły i ochoty siadać do klawiatury ;P

Dzisiejsza notka to oczywiście Pierwsze Wrażenie – nie spodziewajcie się niczego więcej. Po prostu nie mogłam sobie podarować choć krótkiej wzmianki o tym anime, ale na dłuższą metę, chyba nie dałabym rady o nim pisać – zbyt dużo okrzyków “Kyaaaa~!” lub “jakie słodkieee~!” może źle wpłynąć na człowieka xD

Opening:

Piosenka jest świetna! Strasznie fajnie jest pokazana gra na instrumentach. Po za tym promieniuje ona ogromem pozytywnej energii. Wesoła, fajny rockowy wstęp no i podoba mi się tekst (jak tylko się ukaże pełna wersja, to na bank robię tłumaczenie! :)). Nazywa się to cudo “Cagayake! GIRLS” i jest wykonywany przez Aki Toyosaki, Yoko Hisaka, Satomi Satou i Minako Kotobuki.

Ending:

Kolejny hit! …choć w sumie po serii, która w pewnym sensie będzie oscylować wokół muzyki rockowej można się było tego spodziewać, prawda? :) Animacja jest fajnie zrobiona, wygląda jak teledysk. Po za tym podobało mi się, że główną rolę gra Mio bo póki co jest ona moją ulubienicą ^^ Utwór zwie się “Don’t say ‘lazy’” i tak jak OP wykonują go Aki Toyosaki, Yoko Hisaka, Satomi Satou i Minako Kotobuki.

Streszczenie:

Yui, nasza główna bohaterka, właśnie zaczyna liceum. Jej problem polega jednak na tym, że musi ona wybrać jakiś klub, do którego miałaby się przyłączyć, a ona za chiny nie może się zdecydować (ani sportowcem ani mózgowcem to nie jest).

Tymczasem Ritsu i Mio postanawiają ocalić istnienie szkolnego klubu muzycznego. Kłopot w tym, że zostanie on zlikwidowany jeśli do końca miesiąca nie znajdą sobie 2 dodatkowych chętnych, tak aby była ich w sumie chociaż czwórka.

Pierwszą “ochotniczką” zostaje Tsumugi, która chcąc zapisać się do chóru, omyłkowo otworzyła złe drzwi. Druga osoba to nasza Yui, która choć nie umie na niczym grać, postanawia się przyłączyć bo widząc występ pozostałej trójki dostrzega ich beznadzieję, ale jednocześnie świetną zabawę, którą można czerpać z muzyki :)

Dziewczyny postanawiają nauczyć ją grać na gitarze… tyle że najpierw trzeba ją kupić!

Przemyślenia:

POLECAM! Nie wiem czy potrzeba tu pisać coś więcej! Naprawdę moim zdaniem seria K-ON! może być hitem tego sezonu, choć po zapowiedziach prawdopodobnie nikt nie postawiłby na nią złamanego grosza ;P

Jako, że jestem maniakiem muzyki, tematyka tego anime od razu wpasowała się w mój gust. Kocham gitary, kocham rock i kocham dobrą zabawę – tutaj mam to wszystko podane na srebrnej tacy ^^ Sama uczę się grac na gitarze (na klasyku żeby nie było – zaczynanie od elektryka mogłoby poskutkować wykopaniem mnie z domu xD) i wiem jaką frajdę to sprawia ^^ Zawsze widząc gitarzystów wlepiam się w TV – podziwiam tych ludzi mocno i szczerze :) (PS: Polecam poszukać sobie teledysku do DragonForce – Through the Fire and Flames i przyjrzeniu się solówkom. Sam Totman i Herman Li to bożki dla grających na gitarze :))

Seria jest bardzo zabawna, ma wiele scen z postaciami SD (np. screen 08), które są wykonane w bardzo słodziutki i przyjemny oku sposób. Yui to typowa niezdara, która ciągle pakuje się w kłopoty, a to jest tylko kolejną okazją do wymyślania następnych gagów :)

Jeśli chodzi o postacie to mamy pełen przegląd – od narwanej Ritsu (perkusja), opanowanej Mio (bas), nieśmiałej Tsumugi (keyboard) po wcześniej wspomnianą, gapowatą Yui (gitara… teoretycznie xD). Dziewczyny się uzupełniają co sprawia, że tworzą naprawdę dobraną ekipę :) Moją ulubienicą została Mio – zawsze miałam sentyment do sarkastycznych charakterków ;]

Serię tą będę na pewno dalej oglądać, ale jeśli chcecie kolejnych streszczeń to odsyłam do Mirasa (chciał zająć się opisywaniem K-ON!’a) i Taku-chana (inny punkt widzenia na odcinek pierwszy). Jest to typowa szkolna komedia, zaprawiona dobrą muzyką.

Żegnam się i zapraszam jeszcze na screeny – anime to ma dość specyficzną kreskę, przynajmniej mi zajęło kilka chwil, aby się przyzwyczaić. Nie uświadczycie tu jakichś fantazyjnych kolorów fryzur, wszystko raczej trzyma się (w pewnym sensie) rzeczywistości :)

Screeny:

Cheers! :*